ὑπαέριος
ὑπαέριος, living in the air
ὑπᾱέριος, ον,
- living in the air, of the bird τρυγών, as opp. to the fish, Ael. NA 8.26. Cf. ὑπηέριος.
ὑπ·αέριος, ος, ον [ῠᾱ]
1 qui se trouve ou vit dans l’air, El. N.A. 8, 26 ; Anth. 6, 15 ||
2 sombre, A. Rh. 4, 1577 ||
➳ Ion. ὑπηέριος, A. Rh. l. c.
ὑπαέριος, [ᾱ], in der Luft befindlich, darin lebend, Ael. N.A. 8.26. S. ὑπηέριος.