ὑπεραττικός
ὑπεραττικός, carrying the use of the Attic dialect to excess
ὑπεραττῐκ-ός, ή, όν,
- excessively Attic, carrying imitation of the Attic dialect to excess, Luc. Lex. 25. Adv. -κῶς Id. Demon. 26.
ὑπερ·αττικός, ή, όν, attique à l’excès, Luc. Lex. 25.
ὑπεραττικός, ή, όν, übermäßig Attisch, die Nachahmung der attischen Mundart im Sprechen u. Schreiben übertreibend ; Luc. Lexiph. 25 ; ὑπεραττικῶς ἀποκριθείς, Demon. 26 ; a.Sp.
ὑπεραττικός
ὑπερ-αττῐκός, ή, όν
- carrying the use of the Attic dialect to excess, Luc.: adv. -κῶς, Luc.