ὑπεράχθομαι
ὑπεράχθομαι, to be exceedingly grieved at
ὑπεράχθομαι, Pass.,
- to be exceedingly grieved at . ., c. dat., ὑπεραχθεσθέντες τῇ Μιλήτου ἁλώσι Hdt. 6.21; μήθʼ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο S. El. 177 (lyr.).
ὑπερ·άχθομαι (ao. ὑπερηχθέσθην) être extrêmement affligé ou mécontent de, dat. Hdt. 6, 21 ; Soph. El. 177 ||
➳ Prés. impér. 2 sg. poét. ὑπεράχθεο, Soph. l. c.
ὑπεράχθομαι, (ἄχθομαι), überaus unwillig od. traurig sein ; Soph. El. 172 ; τῇ Μιλήτου ἁλώσει, Her. 6.21.
ὑπεράχθομαι
- Pass. to be exceedingly grieved at a thing, c. dat., Hdt., Soph.