ὑπέραυχος
ὑπέραυχος, over-boastful, overproud
ὑπέραυχ-ος, ον,
- over-boastful, over-proud, πληγὰς τῶν ὑπεραύχων S. Ant. 1351 (anap.), cf. X. Ages. 11.11; ὑπέραυχα βάζειν A. Th. 483 (lyr.); τὰ ὑ. D.H. 8.50; τὸ ὑ. Ph. 1.458.
ὑπέρ·αυχος, ος, ον, extrêmement vain ou orgueilleux, Eschl. Sept. 483 ; Soph. Ant. 1351 ; Xén. Ages. 11, 11 ; τὰ ὑπέραυχα, DH. 8, 50, orgueil excessif.
Étym. ὑ. αὔχη.
ὑπέραυχος
ὑπέρ-αυχος, ον,
αὐχή
- over-boastful, overproud, Soph., Xen.; ὑπέραυχα βάζειν Aesch.