ὑπεραυχέω
ὑπεραυχέω, to be overproud
ὑπεραυχ-έω,
- to be over-proud, Th. 4.19, D.C. 57.12, etc.
ὑπερ·αυχέω-ῶ, s’enorgueillir à l’excès, Thc. 4, 19 ; DC. 57, 12, etc.
Étym. ὑπεραυχής.
ὑπεραυχέω, übermäßig prahlen, Thuc. 4.19.
ὑπεραυχέω
fut. ήσω
- to be overproud, Thuc.