ὑπεραυγής
ὑπεραυγής, shining exceedingly
ὑπεραυγ-ής, ές,
- shining exceedingly, Luc. VH 1.29.
ὑπερ·αυγής, ής, ές, qui brille d’un vif éclat, Luc. V.H. 1, 29.
Étym. ὑ. αὐγή.
ὑπεραυγής, ές, gen. έος, über die Maßen leuchtend, glänzend, Luc. V.H. 1.29.
ὑπεραυγής
ὑπερ-αυγής, ές
- shining exceedingly, Luc.