ὑπερβαλλόντως
ὑπερβαλλόντως, exceedingly
ὑπερβαλλόντως, v. sq. A. II.5.
ὑπερβαλλόντως, adv. d’une manière excessive ou extraordinaire, Xén. Ages. 1, 36 ; Plat. Leg. 667a, 836a ; Isocr. 8b, 234c ; Pol. 16, 24, 4, etc.
Étym. ὑπερβάλλω.
ὑπερβαλλόντως, adv. part. praes. act. von ὑπερβάλλω, übermäßig ; Plat. Rep. VI.492b u. öfter ; im Ggstz von μετρίως, Isocr. 1.28 ; Pol. 16.24.4 u. Sp.
Strong 5234
above measure: II Co 11:23.†
ὑπερβαλλόντως
adverb of ὑπερβάλλω
- exceedingly, Plat.