ὑποκρίνομαι
1. antwoorden:
2. uitleggen, verklaren (van dromen en voortekenen):
3. (als toneelspeler) spelen, opvoeren:
ὑποκρίνομαι, fut. ὑποκρινοῦμαι, aor. ὑπεκρινάμην, Sp. auch in derselben Bdtg ὑπεκρίθην, wie Ctes. 41, – erwidern, antworten, Il. 7.407, Od. 2.111, 15.170, u. Her. gew. so, statt des att. ἀποκρίνομαι ; auch von der Antwort des Orakels, ἡ Πυθίη ὑπεκρίνατο τοῖσι Λυδοῖσι 1.91 ; so auch Thuc. 7.44, welche Stelle schon die Alten bemerken ; – von der Antwort des Haruspex, Plut. Caes. 43 ; τὰ θεῖα Strab. 7.3.11 ; – auslegen, deuten, erklären, ἀλλʼ ἄγε μοι τὸν ὄνειρον ὑπόκριναι, Od. 19.535, 555, d.i. über Träume und andere Vorzeichen befragt werden und darauf antworten, oder sie unterscheiden, darüber entscheiden.
Bei den Att. gew. auf der Schaubühne Rede und Antwort geben, im Drama eine Rolle spielen, mit dem accus. der Rollen, der Personen, die dargestellt werden ; τὸ βασιλικόν Arist. Pol. 2.11 ; Ἀντιγόνην ὑποκέκριται Dem. 19.246 ; ἥρωα Luc. Nigr. 11 ; auch δρᾶμα, Dem. 19.246 ; τραγῳδίαν, κωμῳδίαν, eine Tragödie, ein Lustspiel darstellen oder aufführen, Luc. Merc.cond. 30 ; Plut. Dem. 28 ; u. pass., ὑπεκρίθησαν τραγῳδοί, man spielte Tragödien, Ath. 539a ; τὴν μανίαν Luc. Salt. 84. – Es wurde auch von dem ähnlich deklamierenden, theatermäßigen Vortrage der spätern Rhapsoden und der Redner gebraucht, s. Wolf proleg. XCVI ; Jacobs Ach.Tat. p. 670 ; u. drückt einen Tadel aus, wie Dem. 18.15, αἰτίας καὶ σκώμματα καὶ λοιδορίας συμφορήσας ὑποκρίνεται, er übertreibt wie ein Schauspieler. – Uebrtr., heucheln, eine fremde Miene, Sprache usw. annehmen, sich verstellen, ὑποκρίνῃ μὲν δεδωκέναι, φαίνῃ δὲ κατʼ οὐδʼ ὁ ντινοῦν τρόπον δεδωκώς Dem. 31.8 (vgl. ὑποστέλλω); bes. Sp., ὑποκρίνονται τὴν ἡσυχίαν ἄγειν Pol. 2.49.7 ; ὑποκριθεὶς ὡς πεπεισμένος 5.25.7.
Bei den Att. gew. auf der Schaubühne Rede und Antwort geben, im Drama eine Rolle spielen, mit dem accus. der Rollen, der Personen, die dargestellt werden ; τὸ βασιλικόν Arist. Pol. 2.11 ; Ἀντιγόνην ὑποκέκριται Dem. 19.246 ; ἥρωα Luc. Nigr. 11 ; auch δρᾶμα, Dem. 19.246 ; τραγῳδίαν, κωμῳδίαν, eine Tragödie, ein Lustspiel darstellen oder aufführen, Luc. Merc.cond. 30 ; Plut. Dem. 28 ; u. pass., ὑπεκρίθησαν τραγῳδοί, man spielte Tragödien, Ath. 539a ; τὴν μανίαν Luc. Salt. 84. – Es wurde auch von dem ähnlich deklamierenden, theatermäßigen Vortrage der spätern Rhapsoden und der Redner gebraucht, s. Wolf proleg. XCVI ; Jacobs Ach.Tat. p. 670 ; u. drückt einen Tadel aus, wie Dem. 18.15, αἰτίας καὶ σκώμματα καὶ λοιδορίας συμφορήσας ὑποκρίνεται, er übertreibt wie ein Schauspieler. – Uebrtr., heucheln, eine fremde Miene, Sprache usw. annehmen, sich verstellen, ὑποκρίνῃ μὲν δεδωκέναι, φαίνῃ δὲ κατʼ οὐδʼ ὁ ντινοῦν τρόπον δεδωκώς Dem. 31.8 (vgl. ὑποστέλλω); bes. Sp., ὑποκρίνονται τὴν ἡσυχίαν ἄγειν Pol. 2.49.7 ; ὑποκριθεὶς ὡς πεπεισμένος 5.25.7.
ὑποκρίνομαι
[ὑπο- 12.]
3 sing. aor. opt. ὑποκρίναιτο Il. 12.228 : Od. 15.170.
Imp. ὑπόκριναι Od. 19.535. Infin. ὑποκρίνασθαι Od. 19.555.
- 1
To give an interpretative response in regard to, to interpret, expound (cf. κρίνω
8): ὄνειρον Od. 19.535, 555.Absol.: ὧδέ χʼ ὑποκρίναιτο θεοπρόπος Il. 12.228. Cf. Od. 15.170 (read the sign).
- 2
To respond by a declaration of one’s will or purpose: μῦθον ἀκούεις, ὥς τοι ὑποκρίνονται Il. 7.407. Cf. Od. 2.111.
- 1
Strong 5271 (KJV)
1(AB אּ
2ἀπο-,
1. = Att.. ἀποκρίνομαι (q.v.), to answer, reply (Hom., Hdt., al.).
2. to answer on the stage, play a part (Arist., al.). Metaph., to feign, pretend (Demos., Polyb.): c. acc et inf., Lk 20:20 (cf. Ps Sol 4:22).†
ὑποκρίνομαι
fut. -κρινοῦμαι
Ionic -έομαι
aor1 ὑπεκρῑνάμην
later also aor1 and perf. pass. in mid. sense
- Ito reply, make answer, answer, Hom., Hdt.
- 2to expound, interpret, explain, Od., Ar.:—the Attic word in this sense is ἀπο-κρίνομαι.
- IIof actors, to answer on the stage: hence to play a part, τὴν Ἀντιγόνην ὑποκέκριται Dem.; ὑπ. τὸ βασιλικόν to take the kingʼs part, Arist.; ὑποκρ. τραγῳδίαν, κωμῳδίαν to play a tragedy, a comedy, Arist.; absol. to play a part, be an actor, Arist.
- 2to represent dramatically: hence to exaggerate, Dem.
- 3metaph. to play a part, to feign, pretend, c. inf., Dem.