Logeion | αὐτοφυής

αὐτο-φῠής, ές,

self-grown, στρωμνὴ οἰκεία τε καὶ αὐ., of the fur of beasts, Pl. Prt. 321a; self-existent, Critias 19.1 D.
- - 2 self-grown, of home production, ἀγαθά X. Vect. 2.1; ὦ πόλι φίλη Κέκροπος, αὐτοφυὲς Ἀττική Ar. Fr. 110.
  - 3 natural, opp. artificial, οὐδός Hes. Th. 813; λιμήν Th. 1.93; χρυσὸς αὐ. native gold, D.S. 3.45; κύανος αὐ. Thphr. Lap. 39; αὐ. λόφοι hills in their natural state, not quarried or mined, X. Vect. 4.2; κορύναν αὐτοφυῆ a natural growth, Theoc. 9.24; opp. χειροποίητος, Plb. 9.27.4; opp. τὰ διὰ τέχνης, wild, not cultivable, Thphr. CP 3.1.1; of a horse, τὸν αὐτοφυῆ (sc. δρόμον) διατροχάζειν to have natural paces, X. Eq. 7.11; αὐ. γηρύματα ‘native wood-notes wild’, of birds, opp. language, Plu. Sollert. 2.973a; of style, natural, simple, D.H. Din. 7; αὐ. αἴσθησις, opp. ἐπιστημονική, Phld. Mus. p.11 K., cf. p.63 K.: Comp. -έστερος more natural, of an explanation, Simp. in Ph. 149.18. Adv. -φυῶς, ὅμοιον like by nature, opp. μιμητής, Pl. Grg. 513b; αὐ. ἀγαθοί Id. Lg. 642c.
  - 4 τὸ αὐ. oneʼs own nature, Id. R. 486e; natural state, opp. τὸ ἐπίκτητον, Arist. Rh. 1365a29.
- II Act., bearing, producing of itself, γῆ αὐ. ὧν φέρει Philostr. Im. 2.18. Adv. -φυῶς spontaneously, Syrian. in Metaph. 123.22; αὐ. κινούμενοι Plot. 6.5.1.

I

1 nacido de uno mismo, natural de concr. στρωμνὴ οἰκεία τε καὶ αὐτοφυὴς ἑκάστῳ pelaje propio y natural para cada uno Pl.Prt.321a, ὦ πόλι ..., αὐτοφυὲς Ἀττική Ar.Fr.112

• nacido en la región misma subst. τὰ αὐτοφυῆ productos regionales de la Hélade πρὸς τοῖς αὐτοφυέσιν ἀγαθοῖς X.Vect.2.1

• de abstr. nacido de sí mismo prob. del νοῦς Critias Fr.Trag.4.1, de Dios ἄναξ Doroth.Vis.12, cf. Orác. en SEG 27.933.1 (= Theos.Tub.13).

2 natural, producido por la naturaleza op. a construido, artificial χάλκεος οὐδὸς ... αὐτοφυής Hes.Th.813, λιμένας ... τρεῖς αὐτοφυεῖς Th.1.93, op. χειροποίητος: πέτρα Plb.9.27.4

• de lo que aparece según un orden de cosas natural φαντάσματα Pl.Sph.266b, παιδιαὶ ... αὐτοφυεῖς juegos espontáneos Pl.Lg.794a

• de cantos de pájaros, op. lenguaje humano αὐτοφυῆ γηρύματα Plu.2.973a

• subst. τὸ αὐτοφυὲς ἑκάστου el natural de cada uno Pl.R.486d, cf. 520b.

3 en su estado natural, no trabajado de mineral. en bruto κύανος Thphr.Lap.39, χρυσός D.S.3.45, αἱματίτης Dsc.5.126

• de colinas sin explotar X.Vect.4.2

• de plantas sin cultivar, silvestre ἐκ τῶν αὐτοφυῶν εἰς τὰ διὰ τέχνης Thphr.CP 3.1.1, κρομμύων αὐτοφυῶν PCair.Zen.269.4 (III a.C.)

• κορύναν ... αὐτοφυῆ un cayado naturalmente conformado Theoc.9.24, δρόμος ref. a un caballo no domado, X.Eq.7.11, κόμη Clem.Al.Paed.3.3.18, βάμμα Clem.Al.Paed.2.10.108

• de abstr. κάλλος Aristaenet.1.7.4, χάρις Nonn.D.11.374, αὐτοφυὲς μίμημα λύρας imitación natural de la lira ref. a la cigarra AP 7.195.3 (Meleagr.)

• αἴσθησις αὐτοφυής op. ἐπιστημονική Phld.Mus.1.26.3

• en ret. del estilo natural, sencillo op. artificioso, D.H.Din.7, δεῖ τρόπον τινὰ αὐτοφυᾶ εἶναι τὰ λεγόμενα Demetr.Eloc.27, cf. Phot.Bibl.61

• de palabras espontáneo Gr.Nyss.Eun.2.9

• de pers. unido a αὐτοδίδακτος nato ὁ Ἐπίκουρος ... αὐτοφυὴς φίλοσοφος S.E.M.1.3, αὐτοφυὴς ἰατρός Eus.DE 3.6

• subst. τὸ αὐτοφυές estado natural op. τὸ ἐπίκτητον Arist.Rh.1365^a29.

II que produce de sí mismo, espontáneamente γῆ αὐτοφυὴς ὧν φέρει Philostr.Im.2.18.

III adv. -ῶς

1 de manera natural op. μιμητής Pl.Grg.513b, cf. Lg.642c

• por naturaleza, originalmente (Ἀρσάμεια) αὐ. δυσὶν πετραίοις διειρημένη Arsameia 16 (I a.C.).

2 por sí mismo, espontáneamente αὐ. κινούμενοι Plot.6.5.1, cf. Syrian.in Metaph.123.22, τὰ γὰρ πρώτως μετέχοντα αὐ. συνῆπται τοῖς μετεχομένοις Procl.Inst.205

• sin reflexión μηδὲν ὑπολαβεῖν αὐ. καὶ ἀπραγματεύτως λέγεσθαι D.H.Is.16.

3 por su propia naturaleza ἡ ὕλη καὶ τὸ εἶδος αὐ. ἕν εἰσιν Alex.Aphr.in Metaph.521.8.

αὐτο·φυής, ής, ές :

I intr.

1 né là même, originaire du pays même, en parl. de productions, Xén. Vect. 2, 1 ; syn. de αὐτόχθων, Ar. fr. 162 ||

2 qui naît, croît ou se forme de soi-même, en parl. du poil des animaux, Plat. Prot. 321a ; d’où en gén. naturel (p. opp. à fait de main d’homme, travaillé, artificiel) : οὐδὸς αὐ. Hés. Th. 813, seuil naturel ; λιμὴν αὐ. Thc. 1, 93, port naturel ; χρυσὸς αὐ. DS. 3, 45, or vierge ; en parl. de plantes sauvages (p. opp. à διὰ τέχνης), Th. C.P. 3, 1, 1 ; τὸν αὐτοφυῆ (s. e. δρόμον) διατροχάζειν, Xén. Eq. 7, 11, courir de son allure naturelle, en parl. d’un cheval ; αὐτ. λόφοι, Xén. Vect. 4, 2, collines dans leur état de nature, c. à d. non éventrées par des travaux de mine ; en parl. du chant des oiseaux, p. opp. au langage articulé, Plut. M. 973a ; en parl. du style, naturel, simple, DH. Din. 7 ; subst. τὸ αὐτοφυές, Plat. Rsp. 486e, la nature de chaque homme ||

II tr. qui produit de soi-même, spontanément, Philstr. 840.

Étym. αὐτός, φύω.

αὐτο-φυής -ές [φύω] vanzelf ontstaan, natuurlijk: στρωμνή ... αὐτοφυής natuurlijke bedekking Plat. Prot. 321a; ἀ. λιμένες natuurlijke havens Thuc. 1.93.3; subst. τὸ αὐτοφυές natuur, aanleg; adv. αὐτοφυῶς van nature.

αὐτοφυής, ές (φύω), von selbst wachsend, Hes. Th. 813 ; übh. was von Natur, nicht durch Kunst ist, λιμήν Thuc. 1.93 ; στρωμνή Plat. Prot. 321b ; dem χειροποίητος entgeggstzt Pol. 9.27 ; so heißt die Heuschrecke αὐτοφυὲς μίμημα λύρης Mel. 112 (VII.195); χρυσός, gediegenes Gold, DS. 3.45 ; ἑκάστου τὸ αὐτοφυές, die natürliche Eigentümlichkeit eines Jeden, Plat. Rep. VI.486e ; dem ἐπίκτητον entgeggstzt Arist. rhet. 1.7.
• Adv. αὐτοφυῶς ὅμοιον, von Natur ähnlich, Plat. Gorg. 513b.

que nace de sí mismo, autoengendrado

de Selene ἐνεύχομαί σοι ... εὔστοχε, αὐ.
a ti te suplico que das en el blanco, autoengendrada P IV 2274

de la Naturaleza ὁρκίζω Φύσιν αὐτοφυῆ
conjuro a la Naturaleza, que nace de sí misma P I 310

αὐτοφυής φύομαι

- - 1self-grown, Plat.:— of home growth, Xen.
  - 2natural, opp. to artificial, Hes., Thuc.; κορύνα αὐτοφυής rough as it came from the tree, Theocr.
  - 3τὸ αὐτοφυές, oneʼs own nature, Plat.

Menu

Word wheel

αὐτοφυής

Saved

Recent