Logeion | δίγονος

δί-γονος, ον,

twice-born, Βάκχος E. Hipp. 560 (lyr.), cf. AP 9.524.5.
- - 2 twin: double, μάσθλης δ. S. Fr. 129 (nisi leg. δίτονον) ; δ. σώματα two bodies, E. El. 1178 (lyr.); but,
- II parox., διγόνος, ον, bearing twice, Emp. 69; bearing twins, Man. 5.291.
- III δίγονος· περιστερά, Hsch.

I

1 nacido dos veces Βάκχος E.l.c., cf. AP 9.524.

2 que puede alumbrar en dos momentos distintos, e.e., en el séptimo o en el noveno mes del embarazo γυναῖκες Emp.B 69.

3 que tiene hijos de dos mujeres de un bígamo, Man.5.291.

II doble μάσθλης S.Fr.129, δίγονα σώματ' dos cuerpos E.El.1179.

III δ.· περιστερά Hsch.

δί·γονος, ος, ον [ῐ] né ou engendré deux fois, ép. de Bacchus, Anth. 9, 524 ; p. suite, double, Soph. fr. 137 ; avec un plur. Eur. El. 1178.

Étym. δίς, γίγνομαι.

δί-γονος -ον [γίγνομαι]
1. twee keer geboren, epith. van Dionysus.
2. dubbel: δίγονα σώματ(α) twee lichamen Eur. El. 1179.

δίγονος, zweimal geboren ; Bacchus Anth. IX.524 ; übh. = doppelt, beide, δίγονα σώματα Eur. El. 1179.

δίγονος δί-γονος, ον γίγνομαι

Menu