δικρατής
δικρατής, co-mate in power
Could not find δικρατεῖς in Logeion dictionaries.
δικρατεῖς masculine accusative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of δικρατής
δῐ-κρᾰτής, ές,
- holding joint authority, δικρατεῖς Ἀτρεῖδαι S. Aj. 252 (lyr.); δικρατεῖς λόγχας στήσαντε double-slaying spears, of Eteocles and Polynices, Id. Ant. 145 (lyr.).
de igual fuerza o poder
λόγχαι
de las lanzas de Etéocles y Polinicesδικρατεῖς Ἀτρεῖδαι
los Atridas de igual poder, de poder compartido
δι·κρατής, ής, ές [ᾰ] dont la puissance est double ou se partage entre deux : δικρατεῖς Ἀτρεῖδαι, Soph. Aj. 252, le couple souverain des Atrides ; δικρατεῖς λόγχαι, Soph. Ant. 146, les lances des chefs suprêmes des deux armées (Étéocle et Polynice) ; sel. d’autres, lances tenues à deux mains.
Étym. δίς, κράτος.
1. met tweevoudige heerschappij:
2. allebei overwinnend:
δικρατής, ές, doppelmächtig ; Ἀτρεῖδαι, d.i. die zwei Herrscher, Soph. Aj. 246 ; δικρατεῖς λόγχαι Ant. 145, nach dem Schol. = zweischneidig, od. richtiger : doppelgewaltig, ὅτι ἀλλήλους ἀπέκτειναν, nicht die mit beiden Händen geschwungenen, großen.
δικρατής
δι-κρᾰτής, ές
κράτος
- co-mate in power, Soph.; δικρατεῖς λόγχαι double-slaying spears, Soph.