δίκορσος
δίκορσος, two-headed
δί-κορσος [ῐ], ον,
- two-headed, Lex.Rh. ap. Eust. 947.28, Hsch.
de dos cabezas Ael.Dion.
δίκορσος, zweiköpfig, VLL.
δίκορσος, two-headed
de dos cabezas Ael.Dion.