δικόρυφος
δικόρυφος, two-peaked
δῐ-κόρῠφος, ον,
- two-peaked, δ. πλάξ, of Parnassus, E. Ba. 307; λάμπουσα πέτρα . . δ. σέλας Id. Ph. 227 (lyr.); κλειτύς Limen. 2.
- 2 with two crowns, of the hair on the head, Arist. HA 491b7, Poll. 2.43.
- 3 with two tops, ἐνθέματα Gp. 10.75.7.
1 de dos picos, de doble cima dicho del Parnaso, E.Ba.307, Ph.227, Limen.2,
δικόρυφον σῶμα
del macizo del Yeni Kale en Arsameia del Ninfeo
• de dos puntas o salientes
2 anat. de cabeza de dos cúspides o vértices, con dos coronillas Arist.HA 491b7, Poll.2.43
• de ciertas barbillas bipartitas, divididas en dos por un hoyuelo, Adam.2.23, Polem.Phgn.35 (p.372).
3 de dos puntas o retoños
δι·κόρυφος, ος, ον [ῐῠ] à deux sommets, Eur. Bacch. 307, Ph. 227 ; Str. 109 ; en parl. de cheveux séparés par une raie et formant deux sommets, Arstt. H.A. 1, 7, 4 ; en parl. de sillons formant deux rebords, Geop. 10, 75.
Étym. δίς, κορυφή.
δικόρυφος, zweigipflig ; πλαξ, σέλας, Eur. Bacch. 307, Phoen. 235 ; Ἰταλία Strab. 2.4.8. Bei Arist. H.A. 1.7 u. Poll. 2.43 = mit doppeltem Scheitel der Haare.
δικόρυφος
δῐ-κόρῠφος, ον
κορυφή
- two-peaked, of Parnassus, Eur.