δικορράφος
δικορράφος, a pettifogger
δῐκο-ρράφος [ᾰ], ὁ, (ῥάπτω)
- pettifogger, D.Chr. 7.123, Aristaenet. 2.3, Phryn. PS p.62 B.
urdidor o muñidor de pleitos D.Chr.7.123, Aristaenet.2.3.23, Phryn.PS 62, Cyr.Al.M.70.1309B.
δικο·ρράφος, ου (ὁ) [ῐᾰ] chicaneur, procédurier, Aristén. 2, 5.
Étym. δίκη, ῥάπτω.
δικορράφος, ὁ, der Prozesse anzettelt ; Aristaen. 2.3 ; B.A. 35.
δικορράφος
δῐκορ-ράφος (ᾰ), ὁ,
ῥάπτω
- a pettifogger.