Logeion | διοτρεφής

διο-τρεφής, ές,

fostered, cherished by Zeus, βασιλῆες Il. 2.196, Hes. Th. 82, etc.; αἰζηοί Il. 2.660; also of the Scamander, fed by rain, 21.223. (Cf. Διειτρεφής.)

criado, nutrido por Zeus e.d. fortalecido por Zeus de reyes gener. βασιλῆες Il.2.196, Od.3.480, Hes.Th.82, h.Hom.7.11, Orph.L.31, cf. Them.Or.6.79b, de reyes concr.: Agamenón Od.24.122, Menelao Il.7.109, Od.4.26, Néstor γεραιὲ διοτρεφές Il.11.648, Odiseo Od.10.266, Príamo Il.5.464, 24.803, Orph.L.771, Eurípilo Il.11.819, Q.S.6.293, Eetes, Hes.Th.992, Céleo h.Cer.184, ταῦρος ref. al rey Átalo de Pérgamo, Orác. en Paus.10.15.3, del emperador Marco Aurelio, Opp.H.5.675, Lib.Or.20.13

• de héroes y otros personajes míticos: Aquiles Il.9.229, Antíloco Il.17.685, Fénix Il.9.607, los hijos de Príamo Il.5.463, ἥρως ὦ Ἰόλαε, διοτρεφές Hes.Sc.118

• del dios Hermes h.Merc.533

• de hombres Il.2.660, 4.280, Od.5.378, IG 12(5).591.1 (Ceos V d.C.), δ. γένος de la raza de los mortales, Carcinus 5.9

• de animales πετεηνοί de palomas como símbolo de fertilidad SEG 39.1673.8 (Arabia II d.C.)

• de cosas, simpl. divino ἄγαλμα AP 9.474

• del río Escamandro tal vez alimentado por la lluvia de Zeus, Il.21.223.

διο·τρεφής, ής, ές [ῐ] nourrisson de Zeus, ép. des rois et des nobles dans Hom. et Hés. Il. 2, 196, 660, etc. ; Od. 5, 378 ; Hés. Th. 82, Sc. 118 ; de même en parl. du fl. Scamandre, Il. 21, 223 ||

➳ Voc. διοτρεφές, Il. 10, 43 ; Hés. Sc. 118, Gén. έος, Il. 2, 196, etc. Plur. gén. -έων, Il. 2, 660 ; Hés. Th. 82. Dat. -έεσσι, Od. 5, 378.

Étym. Διός, τρέφω.

διοτρεφής -ές ook Διοτρεφής [Ζεύς, τρέφω] door Zeus gevoed.

διοτρεφής, ές, von Zeus ernährt ; Apoll. Lex. Hom. p. 59.10 Διοτρεφέων τῶν ἐκ Διὸς τεθραμμένων. Bei Homer wie διογενής und δῖος Beiwort der Fürsten, welche als von Zeus eingesetzt und unter seiner besonderen Obhut stehend gedacht werden ; s. z.B. Il. 1.176, 2.196, Od. 3.480, 4.44. Von den zwölf Fürsten der Phäaken Od. 7.49. In noch allgemeinerem Sinne Od. 5.378 εἰς ὅ κεν ἀνθρώποισι διοτρεφέεσσι μιγείῃς, var. lect. εἰς ὅ κε Φαιήκεσσι διοτρεφέεσσι, s. Scholl. Aehnlich ist wohl zu verstehen Il. 2.660 πέρσας ἄστεα πολλὰ διοτρεφέων αἰζηῶν, wo schwerlich an die Könige allein zu denken. Am auffallendsten ist Il. 21.223, wo Achill den Flußgott Skamander Σκάμανδρε διοτρεφές anredet. Offenbar ist hier das Wort rein physisch gebraucht ; Zeus ist die Personification des Himmels, dessen Regen die Flüsse speist, welche bei Homer deshalb auch das Epitheton διϊπετής haben. Aehnlich wird δῖος einige Male bei Homer rein physisch gebraucht, s. s.v. Δῖος. – Hes. Th. 82, 992, Sc. 118. – Themist. 6 p. 79 A.

διοτρεφής

[δι-ο- (cf. διογενής) + τρέφω.]

Nourished or cherished by Zeus.

Epithet of kings, chiefs, etc. Il. 1.176, Il. 2.660, Il. 5.463, Il. 7.109, Il. 11.648, etc.: Od. 3.480, Od. 4.26, Od. 5.378, Od. 7.49, Od. 22.136, etc.

Absol. in voc. Il. 9.229, Il. 17.685, Il. 21.75, etc.: Od. 4.391, Od. 10.266, 419, Od. 15.155, 199, Od. 24.122.

διοτρεφής , έος (τρέφω): nourished by Zeus, Zeus-nurtured; epith. of kings (cf. διογενής), and of other illustrious persons; αἰζηοί, Il. 2.660; of the river Scamander, Il. 21.223; and of the Phaeacians as related to the gods, Od. 5.378.

Menu

Word wheel

διοτρεφής

Saved

Recent