διφορέω
διφορέω, to bear double
δῐφορ-έω,
- to bear double, esp. of fruit, Thphr. CP 1.14.1.
- II Pass., to be spelt or pronounced in two ways, Hdn.Gr. 2.543, EM 197. 51, al.
- III διφορούμενος συλλογισμός syllogism with an identical proposition as premise, Stoic. 2.87, al.
I
1 dar dos cosechas
δένδρα
• del dinero producir el doble Men.DE 57.
2 registrar, poner en cuenta dos veces mercancías o previsiones de gastos PCair.Zen.782a.71 (III a.C.), en v. pas. PCair.Zen.147.8 (III a.C.).
II en v. med.
1 gram. pronunciarse de dos maneras una palabra, Hdn.Gr.2.543,
κατὰ τὴν γραφήν
2 contarse, narrarse de las dos maneras
κυνικὸς ... φιλόσοφος, ἢ Ἀντισθένης ἢ Ζήνων (διφορεῖται γάρ) ...
3 repetirse Sch.Er.Il.9.26.
4 fig. proponer la misma premisa dos veces
διφορούμενος συλλογισμός
διφορέω-ῶ (seul. prés.) :
1 produire (litt. porter) des fruits deux fois par an, Th. C.P. 1, 14, 1 ; 2, 9, 13 ||
2 au pass. s’écrire ou se prononcer de deux manières, Drac. 15, 12 ; 16, 12.
Étym. δίφορος.
διφορέω, zweimal tragen, Frucht bringen, Theophr.
Bei den Gramm. = auf doppelte Weise schreiben u. sprechen, bes. von einer syllaba anceps, διφορεῖται, vgl. Hdn. π. διχρ., An.Ox. 3 p. 284.
Bei den Gramm. = auf doppelte Weise schreiben u. sprechen, bes. von einer syllaba anceps, διφορεῖται, vgl. Hdn. π. διχρ., An.Ox. 3 p. 284.