διφρηλατέω
διφρηλατέω, to drive a chariot through
διφρ-ηλᾰτέω,
- drive a chariot, τὸν οὐρανὸν δ., of the Sun, S. Aj. 845; δ. ἵππους E. Rh. 781: in late Prose, Phlp. in Mete. 101.27.
conducir el carro c. ac. de ext. en el espacio
σὺ ... τὸν ... οὐρανὸν διφρηλατῶν Ἥλιε
• c. ac. int.
ἵππους
τὸ ἅρμα
διφρηλατέω-ῶ (impf. ἐδιφρηλάτουν)
1 conduire un char ou un attelage, Eur. Rhes. 781 ||
2 parcourir en char, Soph. Aj. 845.
Étym. διφρηλάτης.
διφρηλατέω, einen Wagen lenken, fahren ; τὸν οὐρανόν, von Helios, den Himmel befahren, Soph. Aj. 832 ; ἵππους Eur. Rhes. 781.
διφρηλατέω
fut. ήσω
- to drive a chariot through, τὸν οὐρανόν, of the Sun, Soph. from διφρηλάτης (ᾰ)