διφρεύω
διφρεύω, to drive a chariot
- drive a chariot, E. Andr. 108 (eleg.), Heraclit. Incred. 22.
- 2 c. acc., drive over, δ. ἅλιον πέλαγος E. Andr. 1010 (lyr.); νὺξ . . νῶτα διφρεύουσʼ αἰθέρος Id. Fr. 114.
- 3 c. acc. cogn., αἴγλαν ἐδίφρευʼ Ἅλιος . . κατʼ αἰθέρα Id. Supp. 991 (lyr.); ὅταν Φαέθων πυμάτην ἁψῖδα διφρεύῃ Archestr. Fr. 33.
- 4 = διακαθίζω, Hsch.
1 conducir el carro
διφρεύων παῖς ἁλίας Θέτιδος
ἐπεθύμησεν ... διφρεῦσαι
• c. ac. de ext. en el espacio
διφρεύων ἅλιον πέλαγος
conduciendo tu carro por el piélago saladoνὺξ ... νῶτα διφρεύουσ' αἰθέρος
noche que conduces tu carro por la bóveda ... del éterὅταν Φαέθων πυμάτην ἁψῖδα διφρεύῃ
cuando Faetón conduzca su carro por la última órbita
• c. ac. int.
διφρεύων Κυβεληίδος ἅρμα
• fig. conducir, guiar
αἴγλαν ἐδίφρευε ... ἅλιος ... κατ' αἰθέρα
Helios guiaba su resplandor por el cielo
2 permanecer sentado
ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν οἱ ἱερεῖς διφρεύουσιν ἔχοντες τοὺς χιτῶνας διερρωγότας
los sacerdotes permanecen sentados en sus casas con las vestiduras desgarradas
- to drive a chariot, Eur.; αἴγλαν ἐδίφρευε drove his beaming car, Eur.