Logeion | διφρευτής

διφρ-ευτής, οῦ, ὁ,

auriga Ἥλιος S.Ai.857, Orph.H.8.6, Tz.Comm.Ar.2.521.8, Eust.Op.220.72.

διφρευτής, οῦ (ὁ) conducteur d’un char, Soph. Aj. 857.

Étym. διφρεύω.

διφρευτής -οῦ, ὁ [διφρεύω] wagenmenner.

διφρευτής, ὁ, der Wagenlenker, Soph. Aj. 844.

διφρευτής -ου, ὁ,

Menu