διφρευτικός
διφρευτικός, concerned with chariot-driving
διφρ-ευτικός, ή, όν,
- concerned with chariot-driving, ἐπιστήμη Ephor. 97 J.
relativo a la conducción de un carro
ἐπιστήμη
• subst. ἡ δ. las carreras de carros, Tz.Comm.Ar.2.384.6.
διφρευτικός, ή, όν, qui concerne la conduite des chars, Ephor. (E. Byz. vo Βοιωτία).
Étym. διφρεύω.