διφρήλατος
διφρήλατος, car-borne
διφρ-ήλᾰτος, ον,
- car-borne, E. Fr. 1108.
llevado por un carro
Ἡώς
διφρ·ήλατος, ος, ον, porté sur un char, Eur. Rhes. arg.
Étym. δίφρος, ἐλαύνω.
διφρήλατος, auf dem Wagen fahrend, Eur. frg. im Argum. Rhes.