διχθά
διχθά, in twain
διχθά, Adv., Ep. for δίχα, δ. δεδαίαται they are parted
- in twain, Od. 1.23; δ. δέ μοι κραδίη μέμονε my heart is divided, Il. 16.435.
adv. en dos partes
δ. δέ μοι κραδίη μέμονε
mi corazón vacila entre dos deseosτοὶ δ. δεδαίαται
los (etíopes) que están repartidos en dos partesδ. τοι ... θεοὶ τιμὴν ἐδάσαντο
δ. δὲ χαλκὸς οὐκ ἐχύθη
δ. δὲ καλλείψαντες ... Ἰχθύες ἀστερόεντες, ὁ μὲν Νότον, ὃς δὲ Βορῆα
sent. dud., quizás un perfume, DP 36.85, 86.
διχθά, adv. poét. c. δίχα, Il. 16, 435 ; Od. 1, 23.
διχθά, p. = δίχα ; vgl. τρίχα τριχθά, τέτραχα τετραχθά, μαλακός μαλθακός, χαμαλός χθαμαλός. Bei Homer διχθά zweimal : διχθὰ δεδαίαται, sie sind zwiefach, in zwei Teile geteilt, Od. 1.23 ; διχθὰ δέ μοι κραδίη μέμονε, mein Herz sinnt auf zweierlei, ich bin uneins mit mir, Il. 16.435. Vgl. διχθάδιος.
διχθά
[as δίχα.]
- 1
= δίχα. (1) Od. 1.23 (into two tribes).
- 2
= δίχα. (2). Of doubt, etc. Il. 16.435.
- 1
διχθά = δίχα.
διχθά
adverbEpic for δίχα
- δ. δεδαίαται they are parted in twain, Od.; δ. κραδίη μέμονε my heart is divided, Il.