δρῦς
δρῦς, a tree
Could not find δρύες in Logeion dictionaries.
δρύες Noun: feminine nominative plural of δρῦς
- originally, tree (δρῦν ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ . . πᾶν δένδρον Sch. Il. 11.86, cf. Hsch.); including various trees, Thphr. HP 3.8.2; esp. Quercus Aegilops (φηγός) and Quercus Ilex (πρῖνος), cf. ἡ φηγὸς καὶ ἡ πρῖνος εἴδη δρυός Dsc. 1.106; opp. πεύκη, Il. 11.494; opp. πίτυς, Od. 9.186, cf. Il. 13.389, 23.328, etc.; στέφανος δρυός crown of oak leaves, SIG 2588.7 (Delos, ii B. C.); commonly, the oak, δ. ὑψικάρηνοι, ὑψίκομοι, Il. 12.132, 14.398, cf. 13.389, 23.328, etc.; sacred to Zeus, who gave his oracles from the oaks of Dodona, Od. 14.328; αἱ προσήγοροι δρύες A. Pr. 832; πολύγλωσσος δ. S. Tr. 1168, cf. Pl. Phdr. 275b: prov., οὐ γὰρ ἀπὸ δρυός ἐσσι . . οὐδʼ ἀπὸ πέτρης thou art no foundling from the woods or rocks, i. e. thou hast parents and a country, Od. 19.163, cf. Pl. Ap. 34d, R. 544d, AP 10.55 (Pall.); but οὐ μέν πως νῦν ἔστιν ἀπὸ δρυὸς οὐδʼ ἀπὸ πέτρης . . ὀαρίζειν ʼtis no time now to talk at ease from tree or rock, like lovers, Il. 22.126; ἀλλὰ τί ἦ μοι ταῦτα περὶ δρῦν ἢ περὶ πέτρην; why all this about trees and rocks (i. e. things we have nothing to do with)? Hes. Th. 35; also διὰ πέτρας καὶ διὰ δρυὸς ὁρᾶν ‘to see through a brick wall’, Plu. Comm.not. 2.1083d.
- II of other trees bearing acorns or mast (Paus. 8.1.6), πίειρα δρῦς the resinous wood (of the pine), S. Tr. 766; of the olive, E. Cyc. 615 (lyr.); δ. θαλασσία, = ἁλίφλοιος, Ps.-Democr. Symp.Ant. p.5 G.
- III δ. ποντία, gulf-weed, Sargassum vulgare, Thphr. HP 4.6.9.
- IV metaph., worn-out old man, AP 6.254 (Myrin.), Artem. 2.25. (Cogn. with δόρυ; cf. Skt. dru- ‘wood’, in compds.)
A n. genérico del árbol
ὡς ... ὑπὸ πληγῆς ... Διὸς ἐξερίπῃ δ.
ὡς εἴ τις ἀραιῇσι δρυσὶ βαίνοι
como si alguien anduviera sobre arbolillos de las huellas dejadas por Hermesἐνὶ δρυσὶ χαλκὸν ἀφέντες
dejando entre los árboles las hachasκόπτει τὰς δρῦς
el pájaro picatroncosδρῦν ... ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ ... πᾶν δένδρον
δρύες οἰνοχίτωνες
explicado como vides pero prob. árboles por los que suben parras
• en prov. y frases hechas
οὐ μέν πως νῦν ἔστιν ἀπὸ δρυὸς ἢ ἀπὸ πέτρης
no es cuestión ahora de si de un árbol o de una piedra, e.d., no merece la pena discutir o perder el tiempoπέτρας καὶ δρῦς περιλαμβάνοντες
de gigantesδιὰ πέτρας καὶ διὰ δρυὸς ὁρᾶν
ver a través de la piedra y el árbol
B concr., n. de árboles y otros vegetales
I n. de dif. especies del género Quercus
1 roble, Quercus sessiliflora Sm., de alta copa, propio de bosques montañosos
ἔστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι
ὑψικόμοι
traídos del Idaμακραὶ δρύες, ὦ Μέναλκα
οὔρεσι δὲ δ. ἄκρη μέν τε φέρει βαλάνους, μέσση δὲ μελίσσας
ὠς ἄνεμος κὰτ ὄρος δρύσιν ἐμπέτων
• en cuyas ramas crece el muérdago
ἱξοφόρους δρύας
• op. otros grandes árboles, esp. coníferas
πολλὰς δρῦς ἀζαλέας, πολλὰς δέ τε πεύκας ἐσφέρεται
el aluviónδ. ὑψικόμους ἐλάτας τε
ὡς πρῖνον, ὡς δρῦν
como a la encina, como al robleδ. καὶ κάλαμος
• de excelente madera que no se pudre
ἔστηκε ξύλον ... δρυὸς ἢ πεύκης· τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ
(δ.) τὴν ... ἐξέταμον ... νήϊον εἶναι
un roble que cortaron para madera de barcos
• sus hojas tiernas son utilizadas en el sacrificio a falta de
κρῖ
στέφανος χρυσοῦς δρυός
Εὐκλείδην ... στεφανῶσαι δρυὸς στεφάνῳ φιλοτιμίας ἕνεκεν
•
ὑπόπτερος δ.
roble alado como representación cósmica
2 otro n. de φηγός roble de escamas grandes, Quercus macrolepis Kotschy, sede del oráculo de Dodona
ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι
αἱ προσήγοροι δρύες
3 encina, Quercus ilex L., bajo cuya sombra se prepara una comida campestre
ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο
ἰν τὰν δρῦν ἰν τὰν δερϜὰν τὰν ἰν τᾷ ἅλωνι
μέγας Ζεὺς ἐκ διδύμων δρυῶν
• masc. ὁ δ. cóm. prob. rel. c. Dodona (v. supra)
τὸν ὑπερβόρεον δρῦν
a la encina hiperbórea ref. un personaje c. características proféticas, o quizá a un hombre viejo (cf. infra
• sus troncos o ramas se usan para hacer cercas o majadas Od.9.186, 14.12, para leña
κόψε ... σχίζῃ δρυός
golpeó (al cerdo) con un leño de encina (para matarlo)φλὸξ ... ἀπὸ πιείρας δρυός
δρυὸς κορμοί
Φρυγίῃ ... ὑπὸ δρυὶ ... θεωθείς
divinizado por la encina frigia, e.d., por la leña de la pira, ref. Heracles muerto
• como alegoría de la dureza, Ph.1.528, tb. de la longevidad, Artem.2.25
• en prov.
ἄλλην δρῦν βαλανίζει
dicho a mendigos y pedigüeñosοὐ γὰρ δρυὸς γέννημα τὸν οἶνόν φαμεν οὐδὲ ἀμπέλου τὴν βάλανον
4 roble como género, Quercus sp.
δρυὸς γένη
(como ἡμερίς, αἰγίλωψ, πλατύφυλλος, φηγός, ἁλίφλοιος qq.u.)ἡ φηγὸς καὶ ἡ πρῖνος εἴδη δρυός
II n. de plantas
1 sargazo, uva de mar, Sargassum vulgare J. G. Agardh, Thphr.HP 4.6.9.
2 camedrio, carrasquilla, Teucrium chamaedrys L. y T. divaricatum Sieber
δρυὸς κέγχρος
•De *dr°Hu̯°- c. la misma r. que da lugar a
In altertümlicher Sprache soll das Wort δρῦς die allgemeine Bedeutung »Baum« gehabt haben : Scholl. Aristonic. Il. 11.86 – καθʼ ἣν ὥραν καὶ ὁ δρυτόμος ἀριστοποιεῖται, ἤγουν ὁ ὑλοτόμος, ὁ ξυλοτόμος· δρῦν γὰρ ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ ἀπὸ τοῦ ἀρχαιοτέρου πᾶν δένδρον, Lehrs Aristarch. p. 153 ; vgl. Hesych. Δρῦς· πᾶν ξύλον καὶ δένδρον ; EM. p. 288.21 πᾶν γὰρ ξύλον δρῦς καλεῖται παρὰ τοῖς παλαιοῖς κτἑ. In der Tat scheint δρῦς verwandt zu sein mit δένδρεον, δένδρον, δενδρύδιον, δενδρυάζω, wie mit δόρυ, δούρειος, δουράτεος, und mit δρίος, δρυμός, δρυμά ; Sanskrit. drus = Holz, Baum, drumas = Baum, dâru = Holz ; Goth. triu = Baum ; Alts. trio = Balken, Holz, Baum. Hiernach wäre für δρῦς die Bedeutung »Baum« die Grundbedeutung, vgl. Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 1 S. 204. Man erklärt Soph. Trach. 766 πιείρας δρυός = Fichte ; und Eur. Cycl. 615 δρυὸς ἄσπετον ἔρνος = Oelbaum.
Redensart δρῦν φέρειν διὰ τῆς ἀγορᾶς, einen Baumzweig tragen, was die Freigelassenen bei den Panathenäen tun mußten, B.A. p. 242. – Auf Menschen übertr., wie alter Knast (vgl. γεράνδρυον), ein alter Mensch, Myrin. 2 (VI.254); vgl. Artemid. 2.25.
Bei Hes. O. 436 ist das υ in δρυός lang, δρυὸς ἔλυμα Versanfang.
δρυός, ἡ
[cognate with Eng. tree, doubtless the orig. sense. Cf. δρίος, δρύϊνος, δρυμά, δρύοχοι, δρυτόμος.]
Pl. δρύες Il. 12.132.
Acc. δρῦς Il. 11.494, Il. 23.118.
- 1
An oak Il. 11.494, Il. 12.132, Il. 13.389 = Il. 16.482, Il. 14.398, 414, Il. 18.558, Il. 23.118: Od. 12.357, Od. 14.328 = Od. 19.297.
- 2
A felled oak or a piece thereof: ξύλον δρυός Il. 23.328. Cf. Od. 9.186, Od. 14.12, 425.
- 3
In phrase οὐκ ἀπὸ δρυὸς οὐδʼ ἀπὸ πέτρης Il. 22.126: Od. 19.163, an obscure proverbial expression. In Il. 22 the sense seems to be giving utterance to thoughts from any source as they arise, with unconsidered or idle words. In Od. 19 the sense seems to be for you are sprung (from men) not from . . .
- 1
- 1oak εἰ γάρ τις ὄζους ὀξυτόμῳ πελέκει ἐξερείψειεν μεγάλας δρῠός P. 4.264 ἴδεν Λυγκεὺς δρῠὸς ἐν στελέχει ἡμένους N. 10.61
- originally a tree (which indeed comes from the same root), commonly the oak, Lat. quercus, Hom., etc.; sacred to Zeus, who gave his oracles from the oaks of Dodona, Od.; hence, αἱ προσήγοροι δρύες, Aesch.:—proverb οὐ γὰρ ἀπὸ δρυός ἐσσι οὐδʼ ἀπὸ πέτρης thou art no foundling from tree or rock, i.e. you have parents and a country, Od.; οὐ νῦν ἐστιν ἀπὸ δρυὸς οὐδʼ ἀπὸ πέτρης ὀαρίζειν it is no time now to talk at ease from tree or rock, Il..
- IIof other trees, πίειρα δρῦς the resinous wood (of the pine), Soph.; of the olive Eur..
- IIImetaph. a worn-out old man, Anth.
-
…ἄριστε, εἰσὶν μέν πού τινες καὶ οἰκεῖοι · καὶ γὰρ τοῦτο αὐτὸ τὸ τοῦ Ὁμήρου, οὐδʼ ἐγὼ ἀπὸ δρυὸς οὐδʼ ἀπὸ πέτρης πέφυκα ἀλλʼ ἐξ ἀνθρώπων, ὥστε καὶ οἰκεῖοί μοί εἰσι καὶ ὑεῖς γε, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι…
Plato, Apology
-
…τελέθουσιν, ὅς τε διὰ Θρῄκης ἱπποτρόφου εὐρέι πόντῳ ἐμπνεύσας ὤρινε · μέμυκε δὲ γαῖα καὶ ὕλη · πολλὰς δὲ δρῦς ὑψικόμους ἐλάτας τε παχείας οὔρεος ἐν βήσσῃς πιλνᾷ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἐμπίπτων, καὶ πᾶσα βοᾷ τότε νήριτος ὕλη. θῆρες…
Hesiod, Works and Days
-
…τῇσι δὲ Σειληνοί τε καὶ εὔσκοπος Ἀργειφόντης μίσγοντʼ ἐν φιλότητι μυχῷ σπείων ἐροέντων. τῇσι δʼ ἅμʼ ἢ ἐλάται ἠὲ δρύες ὑψικάρηνοι γεινομένῃσιν ἔφυσαν ἐπὶ χθονὶ βωτιανείρῃ, καλαί, τηλεθάουσαι, ἐν οὔρεσιν ὑψηλοῖσιν. ἑστᾶσʼ ἠλίβατοι, τεμένη δέ…
NA, Homeric Hymns
-
…μακάρων γένος αἰὲν ἐόντων, σφᾶς δʼ αὐτὰς πρῶτόν τε καὶ ὕστατον αἰὲν ἀείδειν. ἀλλὰ τίη μοι ταῦτα περὶ δρῦν ἢ περὶ πέτρην ; τύνη, Μουσάων ἀρχώμεθα, ταὶ Διὶ πατρὶ ὑμνεῦσαι τέρπουσι μέγαν νόον ἐντὸς Ὀλύμπου, εἰρεῦσαι…
Hesiod, Theogony
-
…ἄρα χερσὶν ἔβαινε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον · ἀλλʼ ἄλλην τινὰ μῆτιν ἔχων διέτριβε κέλευθα τοῖα πέλωρʼ ὡς εἴ τις ἀραιῇσι δρυσὶ βαίνοι. ὄφρα μὲν οὖν ἐδίωκε διὰ ψαμαθώδεα χῶρον, ῥεῖα μάλʼ ἴχνια πάντα διέπρεπεν ἐν κονίῃσιν · αὐτὰρ ἐπεὶ…
NA, Homeric Hymns
-
…, στρόμβον δʼ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δʼ ἔδραμε πάντῃ. ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦς πρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴ ἐξ αὐτῆς, τὸν δʼ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηται ἐγγὺς…
Homer, Iliad
-
…δέ μιν φθάμενος βάλε δουρὶ λαιμὸν ὑπʼ ἀνθερεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν. ἤριπε δʼ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒς ἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τʼ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρες ἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι · ὣς ὃ…
Homer, Iliad
-
…βόσκοι · τόσσα οἱ ἐν μεγάροις κειμήλια κεῖτο ἄνακτος. τὸν δʼ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι, ὄφρα θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι, ὅππως νοστήσειʼ Ἰθάκης ἐς πίονα δῆμον ἤδη δὴν ἀπεών, ἢ ἀμφαδὸν ἦε κρυφηδόν .…
Homer, Odyssey
-
…οὕτω · εἴ χʼ ἕτερον ἄξαις, ἕτερόν κʼ ἐπὶ βουσὶ βάλοιο. δάφνης δʼ ἢ πτελέης ἀκιώτατοι ἱστοβοῆες, δρυὸς ἔλυμα, πρίνου δὲ γύην · βόε δʼ ἐνναετήρω ἄρσενε κεκτῆσθαι, τῶν γὰρ σθένος οὐκ ἀλαπαδνόν, ἥβης μέτρον…
Hesiod, Works and Days
-
…σῆμα δέ τοι ἐρέω μάλʼ ἀριφραδές, οὐδέ σε λήσει. ἕστηκε ξύλον αὖον ὅσον τʼ ὄργυιʼ ὑπὲρ αἴης ἢ δρυὸς ἢ πεύκης · τὸ μὲν οὐ καταπύθεται ὄμβρῳ, λᾶε δὲ τοῦ ἑκάτερθεν ἐρηρέδαται δύο λευκὼ ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ ,…
Homer, Iliad