δίδωμι

δίδωμι, δίδωμι, δώσω, ἔδωκα, δέδωκα, δέδομαι, ἐδόθην, give

Could not find δόσκεν in Logeion dictionaries.

δόσκεν Verb: imperfect active indicative 3rd singular of δίδωμι

δίδωμι, Il. 23.620, etc. (late δίδω POxy. 121 (iii A. D.)); late forms, 1 pl. διδόαμεν v.l. in J. BJ 3.8.5, etc., 3 pl. δίδωσι (παρα-) Id. AJ 10.4.1, etc.; but thematic forms are freq. used, esp. in Ep. and Ion., διδοῖς, διδοῖσθα, Il. 9.164, 19.270, διδοῖ Od. 17.350, Mimn. 2.16, Hdt. 2.48, Hp. Aër. 12 (ἀνα-), A. Supp. 1010, etc., διδοῦσι Il. 19.265 (always in Hom.), dub. in Att., Antiph. 156; imper. δίδου Thgn. 1303, Hdt. 3.140, E. Or. 642, δίδοι Pi. O. 1.85, Epigr. in Class.Phil. 4.78, Ep. δίδωθι Od. 3.380; inf. διδόναι, also διδοῦν Thgn. 1329, Ep. διδοῦναι Il. 24.425, Aeol. δίδων Theoc. 29.9; part. διδούς, Aeol. δίδοις Alc. Supp. 23.13: impf. ἐδίδουν -ους -ου, Ar. Eq. 678, Od. 19.367, 11.289 (Ep. δίδου Il. 5.165), etc.; 3 pl. ἐδίδοσαν Hdt. 8.9, etc., ἐδίδουν (v.l. ἐδίδων) Hes. Op. 139, D.H. 5.6 codd. (ἀπ-), also ἔδιδον prob. in h.Cer. 437, δίδον ib. 328; Ep. iter. δόσκον Il. 14.382: fut. δώσω 14.268, etc., Ep. διδώσω Od. 13.358, 24.314; inf. δωσέμεναι Il. 13.369: aor. 1 ἔδωκα, used only in ind., Od. 9.361, etc., Ep. δῶκα Il. 4.43: aor. 2 ἔδων, used in pl. ind. ἔδομεν ἔδοτε ἔδοσαν (Lacon. ἔδον IG 5(1).1B 1), and in moods, δός, δῶ, δοίην, δοῦναι, δούς; Ep. forms of aor., subj. 3 sg. δώῃ, δώῃσι, δῷσι, Il. 16.725, 1.324, Od. 2.144; 3 sg. δώη, Boeot. δώει SIG 2858.17 (Delph.), IG 7.3054 (Lebad.), δοῖ PPetr. 2. p.24; 1 pl. δώομεν Il. 7.299, Od. 16.184, 3 pl. δώωσι Il. 1.137; 3 sg. opt. is written δόη UPZ 1.4, δοῖ IG 14.1488, etc.; inf. δόμεναι Il. 1.116, δόμεν 4.379 (also Dor., Ar. Lys. 1163 (ἀπο-), δόμειν SIG 942 (Dodona)); Cypr. inf. δοϝέναι Inscr.Cypr. 135.5H. (also opt. δυϝάνοι ib. 6); Arc. part. ἀπυ-δόας IG 5(2).6.13 (Tegea); inf. δῶναι Schwyzer 666.2 (Orchom., iii B. C.), also in later Greek, BGU 38.13 (ii A. D.): pf. δέδωκα Pi. N. 2.8, etc.; Boeot. 3 pl. ἀπο-δεδόανθι IG 7.3171.35 (Orchom.): plpf. ἐδεδώκει X. Cyr. 1.4.26:—Med. only in compds.:— Pass., fut. δοθήσομαι E. Ph. 1650, Is. 3.39, etc.: aor. ἐδόθην Od. 2.78, etc.: pf. δέδομαι Il. 5.428, A. Supp. 1041, Th. 1.26, etc.; 3 pl. δέδονται E. Supp. 757: plpf. ἐδέδοτο Th. 3.109:—

give freely, τινί τι Od. 24.274, etc.: in pres. and impf., to be ready to give, offer, Il. 9.519, Hdt. 5.94, 9.109, Ar. Fr. 100, X. An. 6.3.9, etc.; τὰ διδόμενα things offered, D. 18.119.
- - 2 of the gods, grant, assign, κῦδος, νίκην, etc., Il. 19.204, 11.397, etc.; of evils, δ. ἄλγεα, ἄτας, κήδεα, etc., 1.96, 19.270, Od. 9.15, etc.; twice in Hom. in Pass., οὔ τοι δέδοται πολεμήϊα ἔργα not to thee have deeds of war been granted, Il. 5.428, cf. Od. 2.78; later εὖ διδόναι τινί give good fortune, provide well for . ., S. OT 1081, OC 642, E. Andr. 750: abs., of the laws, grant permission, δόντων αὐτῷ τῶν νόμων Is. 7.2, cf. Pl. Lg. 813c.
  - 3 offer to the gods, ἑκατόμβας, ἱρὰ θεοῖσιν, Il. 12.6, Od. 1.67, etc.
  - 4 with inf. added, ξεῖνος γάρ οἱ ἔδωκεν . . ἐς πόλεμον φορέειν gave it him to wear in war, Il. 15.532, cf. 23.183; δῶκε [τεύχεα] θεράποντι φορῆναι 7.149: later freq. of giving to eat or drink, ἐκ χειρὸς διδοῖ πιεῖν Hdt. 4.172, cf. Cratin. 124, Pherecr. 69, etc.; ἐδίδου ῥοφεῖν Ar. Fr. 203; δίδου μασᾶσθαι Eup. 253; δὸς καταφαγεῖν Hegem. 1; τὴν κύλικα δὸς ἐμπιεῖν Pherecr. 41; δὸς τὴν μεγάλην σπάσαι Diph. 17.7; with inf. omitted, φιάλην ἔδωκε κεράσας Ephipp. 10; εὐζωρότερον δός Diph. 58; also of giving water to wash with, δίδου κατὰ χειρός (sc. νίψασθαι) Arched. 2.3, cf. Alex. 261.2.
  - 5 Prose phrases, δ. ὅρκον, opp. λαμβάνειν, tender an oath, δοκεῖ κἂν ὀμόσαι εἴ τις αὐτῷ ὅρκον διδοίη Is. 9.24, cf. D. 39.3, Arist. Rh. 1377a8; δ. ψῆφον, γνώμην, put a proposal to the vote, propose a resolution, D. 21.87, 24.13: δ. χάριν, = χαρίζεσθαι, S. Aj. 1354, Cratin. 317; ὀργῇ χάριν δούς having indulged . ., S. OC 855; λόγον τινὶ δ. give one leave to speak, X. HG 5.2.20; δ. λόγον σφίσι deliberate, Hdt. 1.97; οὐκ, εἰ διδοίης . . σαυτῷ λόγον S. OT 583; δοῦναι, λαβεῖν λόγον, Arist. SE 165a27 (but δ. λόγον, εὐθύνας, render accounts, IG 1(2).91, al.): δ. δίκην or δίκας, v. δίκη: ἀκοὴν δ. λόγοις lend an ear to . ., S. El. 30, etc.; δ. ἐργασίαν give diligence, = Lat. dare operam, OGI 441.109 (Lagina, i B. C.), POxy. 742.11: c. inf., Ev.Luc. 12.58: abs., sc. πληγήν, λίθῳ δ. τινί PLips. 13 iii 3; ἐμβολὰς διδόναι, ram, of ships, D.S. 13.10.
- II c. acc. pers., hand over, deliver up, ἀχέεσσί με δώσεις Od. 19.167; μιν . . ὀδύνῃσιν ἔδωκεν Il. 5.397; Ἕκτορα κυσίν 23.21; πυρί τινα Od. 24.65; πληγαῖς τινά Pl. R. 574c; ἔδωκε θῆρας φόβῳ Pi. P. 5.60.
- - 2 of parents, give their daughter to wife, θυγατέρα ἀνδρί Il. 6.192, Od. 4.7; also of Telemachus, ἀνέρι μητέρα δώσω 2.223; τὴν . . Σάμηνδε ἔδοσαν gave her in marriage to go to Samé, 15.367, cf. 17.442; with inf. added, δώσω σοι Χαρίτων μίαν ὀπυιέμεναι Il. 14.268: in Prose and Trag., θυγατέρα δ. τινὶ γυναῖκα Hdt. 1.107, cf. Th. 6.59, X. HG 4.1.4, etc.: abs., ἐδίδοσαν καὶ ἤγοντο ἐξ ἀλλήλων Hdt. 5.92.βʹ, cf. E. Med. 288; also δ. κόρᾳ ἄνδρα Pi. P. 9.117.
  - 3 διδόναι τινά τινι grant another to oneʼs entreaties, pardon him at oneʼs request, X. An. 6.6.31; διδόναι τινί τι forgive one a thing, condone it, E. Cyc. 296 (s. v. l.).
  - 4 δ. ἑαυτόν τινι give oneself up, δ. σφέας αὐτοὺς τοῖσι Ἀθηναίοισι Hdt. 6.108, cf. S. Ph. 84, Th. 2.68; τινὶ εἰς χεῖρας S. El. 1348; δ. ἑαυτὸν τοῖς δεινοῖς D. 18.97; εἰς τοὺς κινδύνους Plb. 3.17.8; εἰς ἔντευξιν Id. 3.15.4; εἰς τρυφήν, εἰς λῃστείας, D.S. 17.108, 18.47: c. inf., δίδωσʼ ἑκὼν κτείνειν ἑαυτόν S. Ph. 1341.
  - 5 appoint, establish, of a priest, LXX Ex. 31.6; δῶμεν ἀρχηγόν ib. Nu. 14.4; δ. τινὰ εἰς ἔθνος μέγα ib. Ge. 17.20; place, τινὰ ὑπεράνω πάντα τὰ ἔθνη ib. De. 28.1:—Pass., οἱ δεδομένοι, = Nethinim, ministers of the Temple, ib. Ne. 5.3; ἐδόθη αὐτοῖς ἵνα . . orders were given them that . ., Apoc. 9.5.
- III in vows and prayers, c. acc. pers. et inf., grant, allow, bring about that . ., esp. in prayers, δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω grant that he may go . ., Il. 3.322; τὸν κασίγνητον δότε τυίδʼ ἴκεσθαι Sapph. Supp. 1.2; δός με τείσασθαι give me to . ., A. Ch. 18, cf. Eu. 31; also c. dat. pers., τούτῳ . . εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί Id. Th. 422; θεοὶ δοῖέν ποτʼ αὐτοῖς . . παθεῖν S. Ph. 316, cf. OC 1101, 1287, Pl. Lg. 737b.
- - 2 grant, concede in argument, δ. καὶ συγχωρεῖν Id. Phd. 100b, cf. Arist. Metaph. 990a12, al.: c. inf., Id. Ph. 239b29; δ. εἶναι θεούς Iamb. Myst. 1.3; ἑνὸς ἀτόπου δοθέντος τἆλλα συμβαίνει Arist. Ph. 186a9; δεδομένα, τά, data, title of work by Euclid; ἡ δοθεῖσα γραμμή, γωνία, etc., Pl. Men. 87a, Euc. 1.9, etc.; δεδόσθω κύκλος Archim. Sph.Cyl. 1.6, al.; also in Alchemy, δός take certain substances, Pleid.X. 69.
- IV Gramm., describe, record, Sch. Pi. P. 5.93, Sch. Il. 16.207.
- V seemingly intr., give oneself up, devote oneself, c. dat., esp. ἡδονῇ E. Ph. 21, Plu. Publ. 13; ἡδοναῖς Philostr. VS 1.12; ἐλπίδι J. AJ 17.12.2; εἰς δημοκοπίαν D.S. 25.8; δρόμῳ δοὺς φέρεσθαι at full speed, Alciphr. 3.47.

δίδωμι
• Alolema: lesb. δίδοιμι Hdn.Gr.2.111, tard. δίδω SB 9121.7 (I d.C.), POxy.121.23 (III d.C.), tem. διδόω EM 272.52G.
• Prosodia: [-ῐ-]
• Morfologia: [pres. ind. 2^a sg. διδοῖς Il.9.164, διδοῖσθα Il.19.270, 3^a sg. δίδωτι IG 9(1).682.8 (Corcira IV a.C.), διδοῖ Od.17.350, Hes.Op.281, Hdt.2.48, A.Supp.1010, 3^a plu. διδοῦσι Il.19.265, Antiph.154, διδόντι Archyt.B 3, imperat. 2^a sg. δίδοι CEG 326 (Beocia VII a.C.), 334 (Beocia VI a.C.), Pi.O.1.85, δίδωθι Od.3.380, inf. διδοῦναι Il.24.425, διδοῦν Thgn.1329, eol. δίδων Theoc.29.9, IG 12(2).498.15 (III a.C.), ciren. διδῶν SEG 9.4.39 (Cirene I a.C.), tard. δίδειν D.S.31.8, διδεῖν TAM 5.636.6 (Daldis I d.C.), en v. med. beoc. διδόσθη SEG 32.456.23 (Haliarto III a.C.), lesb. δίδωσθαι IG 12(2).7.11 (Mitilene IV a.C.), part. masc. δίδοις Alc.70.13; impf. 3^a sg. δίδου Il.5.165, 6.219, 3^a plu. ἐδίδουν Hdt.6.86α, ἐδίδοσαν Hdt.8.9, ἔδιδον Hes.Op.139, δίδον h.Cer.327, iter. δόσκον Il.14.382; fut. ind. 1^a plu. διδώσομεν Od.13.358, inf. δωσέμεναι Il.13.369, δωσέμεν Il.10.323, lesb. δώσην Sapph.3.1; aor. ind. 1^a sg. δῶκα Il.4.43, 1^a plu. ἐδώκαμεν CID 2.31.20 (IV a.C.), X.An.3.2.5, 3^a plu. ἔδωκαν Il.13.303, BGU 415.26 (II d.C.), beoc. ἐδώκασαν Schwyzer 462A.42 (Tanagra III/II a.C.), ἔδον Hes.Th.30, SEG 39.370.3, 5 (Laconia V/IV a.C.), imperat. δές PMich.588.8 (III d.C.), PMeyer 22.3 (III/IV d.C.), subj. 2^a sg. δοῖς PTeb.409.5 (I d.C.), δῇς PAbinn.59.12 (IV d.C.), 3^a sg. δώῃ Il.16.725, δώῃσι Il.1.324, δῷσι Od.2.144, beoc. δώει IG 7.3054.6 (Lebadea), δοῖ PPetr.2.9.5 (III a.C.), PRyl.229.4 (I d.C.), δῇ POxy.1158.14 (III d.C.), 1^a plu. δώομεν Il.7.299, Od.16.184, 3^a plu. δώωσιν Il.1.137, v. pas. el. 3^a sg. δοθᾷ IO 39.37 (II a.C.), opt. 3^a sg. δοῖ UPZ 36.11 (II a.C.), IUrb.Rom.432.8 (III d.C.?), 3^a plu. δοίησαν Trag.Adesp.557, inf. δόμεναι Il.1.116, δόμεν Il.4.379, Hes.Op.354, CID 2.31.20 (IV a.C.), SEG 38.1476.74 (Janto III a.C.), δόμν ICr.4.72.4.49 (Gortina V a.C.), δόμειν IGDS 184.8 (Agrigento IV/III a.C.), chipr. δοϜέναι IChS 217.5 (V a.C.), δοέναι IChS 306.6 (Pila), arcad. δῶναι Schwyzer 666.2 (Orcómeno III a.C.), frec. tb. en pap. por anal. c. γνῶναι PFay.109.4 (I d.C.), BGU 38.13 (II/III d.C., cf. BL 1.10), PAbinn.62.10 (IV d.C.); aor. sigm. tard. ἔδωσεν POxy.1066.12 (III d.C.), subj. 2^a sg. δώσῃς POxy.599 descr. (I/II d.C.), 3^a plu. δώσωσιν POxy.121.4 (III d.C.), part. δόσας Io.Mal.Chron.M.97.92B; perf. ind. 3^a sg. δέδωκε Pi.N.2.8, 3^a plu. δέδωκαν PTeb.58.39 (II a.C.), PErl.116.6 (III d.C.), δεδώκαντι IG 9²(1).4.34 (Termo II a.C.), tes. v. med. inf. δεδόσθειν IG 9(2).517.18 (Larisa III a.C.), δεδόστειν SEG 27.202.16 (Larisa III a.C.), beoc. part. fem. δεδωῶσα Schwyzer 462A.30 (Tanagra III/II a.C.); plusperf. 2^a sg. δεδώκεις PGiss.47.21 (II d.C.), 3^a plu. δεδώκεισαν PVindob.Boswinkel 1.6 (I d.C.)]

A tr.

1 dar, entregar, conceder c. ac. de abstr. o cosa y dat. de pers. οἱ ... κῦδος Il.19.204, ἄτας ἄνδρεσσι Il.19.270, κήδεα ... μοι Od.9.15, τῷ ... ἄλγεα Hes.Op.741, cf. Il.1.96, δῶκα δέ οἱ κρητῆρα πανάργυρον Od.24.275, οἱ ἄσπετα δῶρα Od.13.135, τοι δώσω τρίποδος κύτος Alcm.17.1, καί μοι σκῆπτρον ἔδον Hes.Th.30, cf. Op.281, Sc.328, Ἀσκληπιάδαις τοῦτό γ' ἔδωκε θεός Thgn.432, cf. 1303, δὸς χλαῖναν Ἱππώνακτι Hippon.42b, αὐτῇ Ζὰς γῆν γέρας διδοῖ Pherecyd.Syr.B 1, ἐμοὶ μήτε χρυσὸν ... μήτε ἄργυρον δίδου Hdt.3.140, αὐτοῖσι ... δοῦναι τὰ μέτρα les indicó las medidas Hdt.2.121α, τροφὴν ... δίδωσι τοῖσι χρωμένοις ref. al vino, Mnesith.Ath.41.4, δώσεις ἀλήθειαν τῷ Ιακωβ LXX Mi.7.20, οὐδὲν δίδω αὐτῷ POxy.121.23 (III d.C.), cf. Eu.Matt.4.9, IUrb.Rom.432.8 (III d.C.?), δόσας αὐτοῖς χώραν Io.Mal.Chron.M.97.92B, δ. χάριν ... υἱῷ tener condescendencia con el hijo Anacr.201, cf. S.Ai.1354, γο[νεῦ]σιν ... διδεῖν χάριτας TAM l.c., en v. pas. οὔ τοι ... δέδοται πολεμήϊα ἔργα Il.5.428

• c. ac. de cosa + ac. de direcc. y dat. de pers. τὴν (κυνεήν) Σκάνδειαν δ' ἄρα δῶκε ... Ἀμφιδάμαντι Il.10.268

• c. dat. de cosa o abstr. σῇ γαστρὶ δίδου χάριν Cratin.349, ὀργῇ χάριν δούς cediendo a la ira S.OC 855

• sólo c. ac. de cosa o abstr. νῦν ... πολλὰ διδοῖ, τὰ δ' ὄπισθεν ὑπέστη Il.9.519, ἔδωκεν οὐδεὶς οὐδ' ἀρυστῆρα τρυγός Semon.23, τὴν (οἴκησιν) μὲν Πελασγός, τὴν δὲ καὶ πόλις διδοῖ una (morada) Pelasgo, otra la ofrece la ciudad A.Supp.1010, πάνθ' οὗτος ... διδοῖ καὶ ἀφαιρέεται de Zeus, Democr.B 30, δός τι καὶ λάβοις τί κα Epich.248, cf. Artem.2.36, 57, ἐὰν ... σάλπιγξ φωνὴν δῷ si una trompeta produce sonido 1Ep.Cor.14.8

• c. ac. compl. dir. y pred. δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον dar su vida como rescate, Eu.Matt.20.28

• c. dat. de pers. e inf. ξεῖνος γάρ οἱ ἔδωκεν ... ἐς πόλεμον φορέειν pues su huésped se la había dado (la coraza) para que la llevara a la guerra, Il.15.532, cf. 23.183, δῶκε (τεύχεα) ... θεράποντι φορῆναι Il.7.149, Τιθωνῷ μὲν ἔδωκεν ἔχειν κακὸν ἄφθιτον <ὁ> Ζεύς Mimn.4.1, ἕκαστος διδοῖ ἀποφέρεσθαι τὸν χοῖρον αὐτῷ Hdt.2.48, θοῷ πυρὶ δῶκε (εἴδεα) κρατῦναι Emp.B 73.2, δὸς ... (τὸ τεῦχος) εἰς χεῖρας λαβεῖν S.El.1119, τὴν κύλικα δώσων πιεῖν Pherecr.45, δὸς ... τὴν μεγάλην αὐτοῖς σπάσαι Diph.17.7, δός μοι παρθενίην αἰώνιον ... φυλάσσειν Call.Dian.6, cf. Iou.81, Ps.Callisth.3.31B

• sólo c. inf. διδοῖ πιεῖν Hdt.4.172, cf. Cratin.132, Pherecr.75.2, ἐδίδου ῥοφεῖν Ar.Fr.208, δίδου μασᾶσθαι Eup.271, δὸς καταφαγεῖν Hegem.Phil.1

• abs. καὶ δόμεν ὅς κεν δῷ καὶ μὴ δόμεν ὅς κεν μὴ δῷ da al que te dé y no des al que no te dé Hes.Op.354, σοί τε διδοῦν ἔτι καλόν para ti el dar es todavía honorable Thgn.1329, λαμβάνειν μᾶλλον ἢ διδόναι Th.2.97, οἵ τε πλούσιοι διδόντι τοῖς δεομένοις Archyt.B 3, δίδου κατὰ χειρός Arched.2.3, cf. Alex.263.2, δός, λάβε AP 9.546 (Antiphil.), 12.204 (Strat.), ἔδωκεν εἰς γναφεῖον (la) dio al batán ref. a una tela, Macho 413, ὁ αὐτός ἐστι διδοὺς καὶ λαμβάνων de Cristo, Ath.Al.M.26.112C

• part. pas. neutr. subst. τὰ διδόμενα los legados D.27.45.

2 entregar c. ac. de pers. o partes del cuerpo y dat. de un n. personif. μιν ... ὀδύνῃσιν Il.5.397, Od.17.567, μ' ἀχέεσι γε δώσεις Od.19.167, σε ... πυρί Od.24.65, θῆρας αἰνῷ φόβῳ Pi.P.5.60, νυκτὶ βουλὴν δ. entregar consulta a la noche e.e. consultar con la almohada Hdt.7.12, cf. 9.17, χείλεσιν διδοὺς ὀδόντας mordiéndose los labios E.Ba.621, τὰ σκέλη ... ὀδύναις Pl.Phdr.254e, πληγαῖς τε δοῦναι ... αὐτούς dar de golpes a éstos Pl.R.574c, τὸν φιλεόντ' ὀνίαις δίδων sumir en la aflicción al amante Theoc.29.9, en v. pas. οὐ δικαίως ὅδε κυσὶν δοθήσεται; ¿no es justo que éste sea arrojado a los perros? E.Ph.1650, τάφῳ δέδονται πρὸς Κιθαιρῶνος πτυχαῖς han sido enterrados en los valles del Citerón E.Supp.757, cf. Lib.Or.1.245, tb. c. ac. y dat. de pers. τά θ' Ἑλλάδος ... Φρυξὶν οὐκ ἐδώκαμεν E.Cyc.296

• c. ac. de pers. y εἰς c. ac. δώσω ὑμᾶς εἰς διασπορὰν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς os dispersaré por todos los reinos de la tierra LXX Ie.41.17

• sólo c. ac. de pers. entregar, devolver ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτῇ Apoc.20.13.

3 entregar como esposa a una hija o mujer de la familia θυγατέρα Il.6.192, cf. Od.4.7, ἀνέρι μητέρα Od.2.223, τὴν ... Σάμηνδε ἔδοσαν a ésta ... la enviaron a Same para casarla, Od.15.367, Μανδάνην ... οὐδενὶ διδοῖ γυναῖκα Hdt.1.107, θυγατέρα ἑαυτοῦ ἔδωκεν Th.6.59, cf. X.HG 4.1.4

• abs. ἐδίδοσαν καὶ ἤγοντο ἐξ ἀλλήλων Hdt.5.92β, τὸν δόντα καὶ γήμαντα καὶ γαμουμένην δράσειν τι E.Med.288

• tb. a un hombre como marido δ. κόρᾳ νυμφίον ἄνδρα Pi.P.9.117.

4 giros c. ac. equiv. a un inf. δ. ἐργασίαν aplicarse, prestar atención c. or. final δίδωσίν τε ἐργασίαν ἵν[α ταῦτα] οὕτως γίν[ω]νται IStratonikeia 505.113 (I a.C.), c. inf. δὸς ἐργασίαν ἀπηλλάχθαι ἀπ' αὐτοῦ Eu.Luc.12.58, c. dat. δὸς ἐργασία[ν αὐτῷ ocúpate de él, POxy.742.11 (I a.C.) en BL 1.328

• δ. ἀπόκρισιν obedecer, Apoph.Patr.M.65.257B, Pall.H.Laus.18.19, ἀπόκρισιν δ. πρὸς ταῦτα responder a estas cosas LXX Ib.40.4

• δ. μετάνοιαν perdonar, Apoph.Patr.M.65.272A, Act.Ap.5.31

• δ. ἐξουσίαν dar licencia Plu.2.12c

• mostrar εἴ τις οὐ δίδωσι τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ εὐσέβειαν Hegemon.Arch.10

• dejar sitio, dejar paso δ. χώραν ... τοῖς ὑγροῖς Mnesith.Ath.51.10, ἡ μισαδελφία δίδωσι ... χώραν τῷ Ἀντιχρίστῳ Cyr.H.Catech.15.9, ἐγκοπὴν δ. τῷ εὐαγγελίῳ poner obstáculo al Evangelio 1Ep.Cor.9.12

• σε αἰτοῦνται καὶ δέονται δοῦναι σφίσι τὼ ἄνδρε καὶ μὴ κατακαίνειν te suplican y piden que les concedas (la vida de) los dos hombres y que no los mates X.An.6.6.31, τοῖς κακῶς πράσσουσιν οἱ σεμνοὶ λόγοι κόσμον ... ἂν δοίησαν las palabras venerables podrían proporcionar gloria a los que obran mal, Trag.Adesp.557, en v. pas. τοὺς ἐν μετάλλοις ἐπὶ τιμωρίᾳ δεδομένους a los que han sido condenados a las minas en castigo Eus.HE 9.1.7, cf. MP 5.2 (p.919).

5 c. pron. refl. y dat. entregarse σφέας αὐτοὺς τοῖσι Ἀθηναίοισι Hdt.6.108, ἑαυτοὺς Ἀκαρνᾶσι Th.2.68, τῷ ψύχει ἑωυτόν Hp.Vict.3.68, μοι σεαυτόν S.Ph.84, τοῖς δεινοῖς αὑτούς D.18.97, ἑαυτοὺς ... τῷ κυρίῳ 2Ep.Cor.8.5, ἐλπίδι ... δῶμεν ἑαυτούς Cyr.H.Procatech.9, tb. c. εἰς y ac. αὑτὸν εἰς τοὺς κινδύνους δ. exponerse a los peligros Plb.3.17.8, δ. αὑτὸν εἰς ἔντευξιν prestarse a una entrevista Plb.3.15.4, δ. ἑαυτὸν εἰς τρυφήν abandonarse a la molicie D.S.17.108, cf. 18.47, παρεκάλουν μὴ δοῦναι ἑαυτὸν εἰς τὸ θέατρον (le) exhortaban a que no se presentase en el teatro, Act.Ap.19.31, c. inf. δίδωσ' ἑκὼν κτείνειν ἑαυτόν S.Ph.1341, δρόμῳ δοὺς ... σώζειν ἑαυτόν Alciphr.3.11.1

• tb. sin refl. mismo sent. ἡδονῇ E.Ph.21, Philostr.VS 496, ῥύμῃ Plu.Publ.13, ἐλπίδι I.AI 17.332, δοὺς εἰς δημοκοπίαν καὶ πλήθους ἀρέσκειαν D.S.25.8.

6 relig. ofrecer c. ac. de cosa y dat. de dioses θεοῖσιν ... ἑκατόμβας Il.12.6, ἱρὰ θεοῖσιν Od.1.67, fig. c. pred. del compl. dir. νιν ... αἰὼν ταῖς μεγάλαις δέδωκε κόσμον Ἀθάναις la vida lo ha ofrecido como ornato para la gran Atenas Pi.N.2.8, δοῦναι θυσίαν ... ζεῦγος τρυγόνων ofrecer como sacrificio un par de tórtolas, Eu.Luc.2.24, tb. abs. en v. pas. φυλῆς ἱερεῦσιν ἀπαρχὴ διδομένη las primicias ofrecidas por los sacerdotes de la tribu Ph.1.578, αἱ διδόμεναι εὐχαί PLond.1929.7 (IV d.C.)

• part. subst. οἱ δεδομένοι los ministros o servidores del Templo, LXX 1Pa.9.2.

7 c. ac. δίκην, δίκας pagar la pena, dar una satisfacción δ. δίκην ... ἀλλήλοις Anaximand.B 1, cf. Gorg.B 11a.20, ἔδοσάν σφι δίκας τῆς ἁρπαγῆς Hdt.1.2, cf. 155, Is.7.3, εὐθύνας διδόναι IG 1³.52.27 (V a.C.)

• c. ac. λόγον rendir cuentas, presentar un balance λόγον διδόντν τν ... χρμάτν IG 1³.52.25, 28 (V a.C.), fig. λόγον δώσει [τῷ θεῷ Ep.Rom.14.12

• ref. el dinero pagar c. ac. y dat. de pers. Ὀνασίλῳ κὰς τοῖς κασιγνήτοις ... δοϜέναι ... ἀργύρω τάλαντον IChS.217.5 (Idalion V a.C.), ἔδον ... τοῖς Λακεδαιμονίοις ποτὸν [π]όλεμ[ον τέτορε]ς καὶ δέκα μνᾶς SEG 39.370.3, 5 (Laconia V/IV a.C.), ἐπέταξαν ... τᾷ πολι τῶν Δελ[φ]ῶν ἀργύριον δόμεν ποτὶ τὰ ἔργα CID 2.31.20 (IV a.C.), οὐδεὶς πυρέσσων χρῆμα δοὺς ἐπαύσατο no por tener fiebre deja uno de pagar Men.Mon.610, Ῥωμαῖοι ... τὰ ἡμίση δίδειν τῶν τελῶν προσέταξαν D.S.31.8, κῆνσον Καίσαρι Eu.Matt.22.17, εἰς τὸν φίσκον δραχμάς ξε PVindob.Boswinkel 1.6 (I d.C.), cf. PGiss.47.21 (II d.C.), POxy.1158.14 (III d.C.).

8 entregar en préstamo, prestar ἕως δραχμῶν ἑκατὸν δὸς αὐτῷ PRoss.Georg.3.3.22 (III d.C.), en v. pas. ἀποδιδόντες τὰ ἐπ' αὐτοῖς (τοῖς ἐνεχύροις) δεδομένα καὶ τὸν τόκον reembolsando la suma prestada por cuenta de ellos y los intereses, PEnteux.32.8 (III a.C.), ὅπως ἂν σειτάριον ἡμεῖν δοθῇ καὶ ἀργυρίου δραχμα[ὶ] χίλιαι PCair.Zen.427.4 (III a.C.).

9 c. dat. de pers. y adv. εὖ ser generoso con, tratar bien a alguien Ζεῦ, διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ S.OC 642, θεοί σοι δοῖεν εὖ καὶ τοῖσι σοῖς E.Andr.750

• tb. abs. c. adv. ser propicio τῆς Τύχης ... εὖ διδούσης S.OT 1081.

10 dar, impartir, enseñar τέχνην ῥητορικήν Pl.Phdr.271a, cf. 270e, γραμματικὴν ἐπιστήμην Pl.Erx.398e, en v. pas. μουσικὴ ... ἐκείνοις καὶ γυμναστικὴ ἐδόθη Pl.R.452a.

11 c. n. de cargos nombrar δῶμεν ἀρχηγόν nombremos un jefe LXX Nu.14.4, ἄρχοντας LXX Is.40.23, πάντες οἱ δοῦναι κύριοι τὴν τιμήν todos los que tienen poder para proponer un cargo Chrys.Sac.3.11.9

• abs. nombrar sacerdote LXX Ex.31.6

• c. n. de pers. proponer, recomendar para un cargo o liturgia δ. τοὺς ὑπογεγρ(αμμένους) ... πεμφθησομένους εἰς κλῆρον τῷ ... ἐπιστρ(ατήγῳ) propongo los nombres de los infrascritos para que sean enviados al epistratego para el sorteo, BGU 194.21 (II d.C.), δίδομεν καὶ προσαγγέλλομεν τὸν ὑπογεγραμμένον εἰς δεσμοφυλακείαν PFlor.2.52 (III d.C.), cf. PSI 1108.6 (IV d.C.).

12 c. compl. de direc. poner, colocar καὶ δώσω αὐτόν (Ἀβραάμ) εἰς ἔθνος μέγα y le pondré al frente una gran nación LXX Ge.17.20, καὶ δώσει σε κύριος ... ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς y el Señor te colocará por encima de todos los pueblos de la tierra LXX De.28.1, en cont. econ. διὰ τί οὐκ ἔδωκάς μου τὸ ἀργύριον ἐπὶ τράπεζαν; ¿por qué no pusiste mi dinero en el banco?, Eu.Luc.19.23

• fig. ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι Apoc.17.17.

13 sent. neg. dar, pegar (μοι) δόντες πληγὰς πλείους PTeb.39.17 (II a.C.)

• abs. golpear ἀκοντίσας (λίθον) ἔδωκα τῷ ἵππῳ lanzando (una piedra) golpeé al caballo, T.Iud.3.3, μετὰ λόγχης δοῦναι αὐτῷ Ps.Callisth.1.24B, λίθῳ δέδωκεν τῷ υἱῷ μου PLips.40.3.3 (IV/V d.C.).

14 jur., polít. δ. ὅρκον prestar juramento αὐτῷ δ. ὅρκον Is.9.24, cf. D.39.3, Arist.Rh.1377^a8, en v. pas. ὅρκοι ... διδόμενοι Th.3.82

• δ. τὸν ψῆφον poner a votación D.21.87

• δ. γνώμην proponer una resolución D.24.13

• δ. ψήφισμα presentar un decreto Aeschin.2.13

• περιτομὴν δ. instituir la circuncisión, Ep.Barn.9.7

• hacer un acuerdo, tomar una determinación συμβούλιον δ. κατ' αὐτοῦ Eu.Marc.3.6.

15 c. términos ref. a la lengua ἀκοὴν τοῖς ἐμοῖς λόγοις δ. prestar atención a mis palabras S.El.30, δ. ... τοῖς συμμάχοις λόγον conceder la palabra a los aliados X.HG 5.2.20, εὔσημον λόγον δ. proferir un discurso inteligible, hablar claramente 1Ep.Cor.14.9

• interiorizado deliberar ἐδίδοσαν σφίσι λόγον deliberaron entre sí Hdt.1.97

• reflexionar εἰ διδοίης ... σαυτῷ λόγον S.OT 583, cf. Arist.SE 165^a27.

16 indicando contacto δ. ἐμβολάς de barcos atracar D.S.13.10

• prestar ayuda, tender la mano δ. μοι χεῖρα Pall.H.Laus.16.5, cf. Apoph.Patr.M.65.85A.

1 conceder, permitir en plegarias, c. ac. de pers. e inf. τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἄϊδος εἴσω Il.3.322, cf. Od.2.144, τὸν κασί]γνητον δ[ό]τε τυίδ' ἴκεσθα[ι Sapph.5.2, δός με τείσασθαι A.Ch.18, τυχεῖν με ... δοῖεν A.Eu.31, c. dat. de pers. e inf. τούτῳ ... εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί A.Th.422, αὐτοῖς ... παθεῖν S.Ph.316, σοι τόνδ' ἄριστον ἄνδρ' ἰδεῖν S.OC 1101, cf. Pl.Lg.737b, A.Io.21.20, 21, τυφλοῖσιν ἔδωκας ἰδεῖν φάος ἠελίοιο Suppl.Mag.59.14, c. suj. de leyes o dioses ὁ νόμος γὰρ αὐτῷ δέδωκεν καὶ δώσει προσλαμβάνειν ... pues la ley le ha permitido y le permitirá tomar ... Pl.Lg.813c, sólo c. inf. ὁ λόγος ... νοεῖν δίδωσι Gr.Nyss.Hex.1.16, cf. 1.18, Chrys.M.62.473, en v. pas. δέδοται ὑπὸ τοῦ νόμου ... πράττειν Pl.Smp.183b

• abs. θεῶν διδόντων A.Pers.294, δόντων αὐτῷ τῶν νόμων Is.7.2, cf. Gr.Nyss.Engast.102.1, 108.8

• c. dat. y ἵνα: δὸς ἡμῖν ἵνα ... καθίσωμεν concédenos que nos sentemos, Eu.Marc.10.37, ἐδόθη αὐτοῖς ἵνα ... se les permitió que ..., Apoc.9.5.

2 en decretos conceder προξενίαν δόμειν τοῖς Ἀκραγαντίνοις IGDS 184.8 (Agrigento IV/III a.C.), δεδόσθαι δὲ αὐτῷ ... πολιτείαν καὶ ἀτέλειαν CRIA 166.29 (III a.C.), cf. SEG 33.932.8 (Éfeso IV a.C.)

• tb. frec. en peticiones oraculares τοῦτό μοι δός SB 12955.5, PKöln 201.8 (ambos II d.C.)

• en conjuros mág. del tipo ‘νικητικά’: δός μοι νίκη[ν], δόξαν, εὐμορφίαν πρὸς πάντας Suppl.Mag.63.14, cf. PMag.27.3, GMA 28.2.

3 abs., en votaciones votar a favor οἱ ψηφίσαν[τες] δισχίλιοι, οὗτοι ἔδωκαν πάντες hubo dos mil votantes, todos ellos votaron a favor, SEG 42.1065.42 (Claros II a.C.), οἱ δόντες χίλιοι τριακόσιοι εἴκοσι ἕξ· οἱ μὴ δόντες δεκαέξ IClaros 1.M.3.50 (II a.C.), ψῆφοι αἱ δ[ιδοῦ]σαι ἑβδ[ομ]ήκον[τα]· αἱ οὐ, τέσσαρες votos a favor, setenta, en contra, cuatro, IIasos 93.23 (heleníst.), cf. SEG 27.511.6 (Cos III a.C.), SEG 41.932.11 (Yaso III/II a.C.), IG 11(4).1054b.21 (Delos III a.C.)

• en v. pas. ser aprobado, aprobarse διεψηφίσθη ἐν τῷ δήμῳ κατὰ τὸν νόμον καὶ ἐδόθη fue votado en la asamblea según la ley y se aprobó, ILampsakos 33.40 (III a.C.), cf. AJP 56.1935.378 (Colofón IV a.C.), IPr.57.20 (III a.C.), IIasos 81.7 (III/II a.C.).

III cien.

1 fil. y mat. conceder, admitir, aceptar ἃ εἴ μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα si me concedes esto y reconoces que existen estas cosas Pl.Phd.100b, c. inf. εἴτε δοίη τις αὐτοῖς ἐκ τούτων εἶναι τὸ μέγεθος si se les concede que de estos principios resulta la magnitud Arist.Metaph.990^a12, cf. Ph.239^b29, δ. εἶναι θεούς Iambl.Myst.1.3, en v. pas. ἀλλ' ἑνὸς ἀτόπου δοθέντος pero si se admite un (razonamiento) absurdo Arist.Ph.186^a9

• en geom. suponer δῶμεν ξʹ μοιρῶν κύκλον supongamos un círculo dividido en 60 partes Ach.Tat.Intr.Arat.35, en v. pas. δεδόσθω κύκλος supuesto un círculo Archim.Sph.Cyl.1.6, ἡ δοθεῖσα γραμμή la línea dada Pl.Men.87a, ἡ δοθεῖσα γωνία el ángulo dado Euc.1.9, δοθέν τι ... χωρίον un espacio dado Papp.638

• c. inf. conceder τὴν τοῦ ἀέρος (σφαῖραν) δεδώκασιν οἱ Ἀρχιμήδειοι περιδινεῖσθαι Ach.Tat.Intr.Arat.4, cf. en v. pas. ib.17

• part. pas. neutr. subst. τὰ δεδομένα los datos, las hipótesis tít. de una obra de Euclides, Papp.636.

2 filol. dar, proponer οὕτω δὲ δώσει ... διὰ τοῦ θ τὴν γραφήνasí dará (Hermias) la grafía con θ ref. a θάμα en vez de ἅμα Sch.Er.Il.16.207a.

3 geog. situar οἱ γὰρ νεώτεροι τὴν Πύλον ... περὶ τὴν Μεσσήνην διδόασιν Sch.Pi.P.5.93.

IV medic.

1 producir (ἡπατῖτις) ἀποσχίδας ... διδοῦσα la vena hepática produce ramas, e.e. se ramifica Hp.Epid.2.4.1

• de excrementos expeler γαστὴρ ... λεπτὰ ἐδίδου Hp.Epid.4.25, cf. 3.17.13.

2 administrar en v. pas. ser administrado διδόμενα τῆς ὀδύνης φάρμακα medicamentos administrados contra el dolor Hp.Int.27, (χυμοί) ... πλείους δὲ διδόμενοι (zumos) tomados en grandes cantidades Thphr.CP 6.4.5, ῥητίνη ... διδομένη πρὸ τοῦ δείπνου Dieuch.18.13

• tb. part. subst. τὸ διδόμενον la dosis de una medicina, Dieuch.15.34.

3 prescribir ὕπνον Hp.Vict.3.80.

B intr. extenderse, propagarse ἡ φωνὴ ἔδωκεν διὰ πάσης τῆς πόλεως T.Iob 40.9.

•DMic. di-do-si.

•Pres. red. de *deH^u̯₃-, que da lugar a ai. dádāti, o. didest, lat. dō, y formas c. -u- < *-H^u̯₃-, como lat. dŭas, etc.

δίδωμι (impf. ἐδίδουν ; f. δώσω ; ao. 1 ἔδωκα seul. à l’ind. ; ao. 2 *ἔδων, seul. au plur., d’où impér. δός, sbj. δῶ, opt. δοίην, inf. δοῦναι, part. δούς ; pf. δέδωκα ; pass. f. δοθήσομαι, ao. ἐδόθην, pf. δέδομαι)

A tr.

I donner, avec idée d’un don volontaire ou spontané, p. opp. à ἀποδίδωμι ; d’où :

1 faire don de : τινί τι, Od. 24, 274, de qqe ch. à qqn ; δωρεὰν δοῦναί τινι, Dém. 323, 25, faire un don à qqn ; χρήματα διδόναι τινί, Dém. 260, 22, donner de l’argent à qqn ; ταύτης ἦρχε τῆς χώρας, δόντος βασιλέως αὐτῷ, etc. Thc. 1, 138, il commandait à ce pays, le grand roi lui ayant fait don de (Magnésie, de Lampsaque, etc.) ; en relat. avec λαμβάνω : δός τι καὶ λάβε (var. λάβοις) τι, Plat. Ax. 366c, donne et prends qqe ch. ; δὸς λάβε, Anth. 9, 546, donne et prends ; particul. donner en mariage, d’ord. en parl. de la femme : δ. θυγατέρα ἀνδρί, Il. 6, 192 ; 19, 291 ; ou simpl. δ. θυγατέρα, Il. 11, 226 ; θυγατέρα δ. τινὶ γυναῖκα, Hdt. 1, 107 ; abs. τινὶ δ. τινά, Is. 53, 26 ; ou simpl. τινὰ δ. Od. 15, 367, donner une fille en mariage à qqn ; rar. en parl. de l’homme : δ. κόρᾳ ἄνδρα, Pd. P. 9, 121, donner un mari à une jeune fille ; avec un inf. δώσω σοι Χαρίτων μίαν ὀπυιέμεναι, Il. 14, 268, je te donnerai pour compagne une des Grâces ; abs. ἐδίδοσαν καὶ ἤγοντο ἐξ ἀλλήλων, Hdt. 5, 92, ils se donnaient en mariage et épousaient les filles les uns des autres ; ὁ δοὺς καὶ γήμας, Eur. Med. 288, celui qui a donné en mariage et celui qui a épousé, c. à d. le beau-père et le gendre, p. opp. à γαμουμένη, l’épouse ||

2 remettre de la main à la main : δ. ἐς χεῖρας λαβεῖν, Soph. El. 1119, remettre entre les mains (de qqn) ; δ. τεύχεα θεράποντι φορῆναι, Il. 7, 149, donner à un serviteur ses armes à porter ||

3 offrir : ἑκατόμβας, Il. 12, 6 ; ἱρὰ θεοῖσιν, Od. 1, 67, des hécatombes, des sacrifices aux dieux ; postér. consacrer : οἱ δεδομένοι, ceux qui ont été consacrés (au service de Dieu), les ministres ou serviteurs du Temple, Spt. Par. 1, 9, 2 ||

4 servir, présenter : δ. πιεῖν, Hdt. 4, 172 ; ῥοφεῖν, Ar. fr. 10 ; μασᾶσθαι, Eup. 2-1, 525 Meineke donner à boire, à manger ||

5 procurer : νίκην, Il. 7, 203 ; κῦδος, Il. 16, 88, etc. procurer la victoire, de la gloire, etc. ; avec un adv. δ. τινὶ εὖ, Soph. O.C. 642 ; τινὶ εὖ δ. Pol. 4, 21, 11, procurer du bonheur ou être favorable à qqn ; τινὶ τὴν τύχην δ. εὖ, Eur. I.A. 390, procurer à qqn une heureuse fortune ; ou abs. sans dat. εὖ δ. Eur. Alc. 1004, Or. 667, procurer du bonheur ; τῆς τύχης εὖ διδούσης, Soph. O.R. 1081, la fortune étant favorable ; en mauv. part : δ. ἄλγεα, Il. 1, 96 ; πημονάς, Eschl. Pers. 294, envoyer ou causer des souffrances, des douleurs (à qqn) ||

6 livrer : τινὰ κυσίν, Il. 23, 21 ; πυρί τινα, Il. 23, 183 ; Od. 24, 65, livrer qqn aux chiens, au feu ; ὀδύνῃσί τινα δ. Il. 5, 397 ; Od. 17, 567 ; ou ἀχέεσσι, Od. 19, 167, livrer qqn aux souffrances, aux douleurs ; διδόναι τινά τινι, Xén. An. 6, 6, 31, remettre une personne à une autre ; δ. ἑαυτόν τινι, Hdt. 6, 108 ; Thc. 2, 68 ; Soph. Ph. 84, se remettre entre les mains de qqn ; avec un inf. τοῦτον ἔδωκεν ἐμοὶ ὑπήκοον εἶναι, Xén. An. 1, 6, 6 (mon père) me l’a donné pour qu’il m’obéisse ; ἐγὼ δέ σοι δίδωμι ἐμαυτὸν καὶ τοὺς ἐμοὺς τούτους ἑταίρους φίλους εἶναι πιστούς, Xén. An. 7, 3, 15, nous nous livrons à toi mes compagnons que voici et moi-même pour être envers toi de fidèles amis ; avec un n. de chose abstraite : δ. ἑαυτὸν τοῖς δεινοῖς, Dém. 258, 12 ; εἰς κινδύνους, Pol. 3, 17, 8, s’exposer à des dangers ; δ. ἑαυτὸν εἰς ἔντευξιν, Pol. 3, 15, 4, se prêter à une entrevue ; εἰς τρυφήν, DS. 17, 108, s’abandonner à la mollesse ; εἰς λῃστείας, DS. 18, 47, se livrer à des actes de brigandage ||

7 transmettre, enseigner : τέχνην ῥητορικήν, Plat. Phædr. 271a, l’art de la rhétorique, cf. Plat. Rsp. 152a, etc. ||

8 produire, fournir, apporter : δ. ὅρκον, Dém. 1002, 3 ; Is. 77, 16, prêter serment ; δ. ψῆφον, Dém. 542, 18 ; γνώμην, Dém. 704, 5, donner son vote, son avis ; ἀκοὴν δ. τινί, Soph. El. 30, prêter l’oreille à qqn ||

9 accorder, concéder (un bienfait, une faveur, l’objet d’une demande, etc.), particul. dans les vœux, les prières, etc. : δός avec un infin. accorde (moi) de, etc. Il. 3, 351 ; avec une propos. infin. accorde ou permets que, etc. Il. 3, 322 ; Eschl. Ch. 18, etc. ; avec un dat. et un inf. : τούτῳ εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί, Eschl. Sept. 421, puissent les dieux donner à celui-ci d’être heureux ; dans une discussion, concéder (à un interlocuteur, etc.) : εἴ μοι δίδως καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, Plat. Phæd. 100b, si tu m’accordes cela et que tu conviennes qu’il en est ainsi ||

10 p. suite, permettre : λόγον τινὶ δ. Xén. Hell. 5, 2, 20, donner la parole à qqn ; en parl. de la loi : νόμος αὐτῷ δέδωκε, avec l’inf. Plat. Leg. 813c, la loi lui a permis de, etc. ; δέδοται ὑπὸ τοῦ νόμου, avec l’inf. Plat. Conv. 183b, il est permis par la loi de, etc. ; δεδωκότων αὐτῷ τῶν νόμων, Is. 63, 8, les lois le lui ayant permis ||

11 faire remise (d’une peine), remettre, d’où pardonner (une faute) : δ. τινί τι, Dém. 274, 1 et 8, pardonner qqe ch. à qqn ||

12 postér. ordonner : ἐδόθη αὐτοῖς ἵνα μή, etc. NT. Apoc. 9, 5, ordre leur fut donné de ne pas, etc. ||

II (au prés. et à l’impf.) offrir de donner, consentir à donner : ὁμήρους οὐκ ἐδίδοσαν, Xén. An. 6, 1, 9, ils ne voulaient pas donner d’otages ; cf. Hdt. 3, 184 ; 5, 94 ; Xén. Hell. 5, 3, 14 ||

B intr. en appar. (s. e. ἑαυτόν) se donner, s’abandonner, se livrer : ἡδονῇ, Eur. Ph. 21 ; ἡδοναῖς, Philstr. 496 et 512, au plaisir ; δρόμῳ, Alciphr. 3, 47, à la course ; εἰς δημοκοπίαν, DS. Exc. 2, p. 567, 45, se laisser aller à flatter le peuple ||

➳ Les formes de δίδωμι paraissent se rapporter à deux types de conjug. *διδόω, δίδωμι :

I *διδόω, prés. ind. 2 sg. διδοῖς (sel. Bkk. δίδως) Il. 9, 164 ; Hdt. 8, 137 ; épq. διδοῖσθα (sel. Bkk. διδώσθα) Il. 19, 270 ; 3 sg. διδοῖ, Od. 17, 350 ; Pd. I. 4, 33 ; Eschl. Suppl. 1010 ; Hdt. 2, 48 ; 3, 119, etc. ; 3 pl. διδοῦσι, Il. 19, 265, etc. ; Hdt. 2, 30 et 89 ; DC. 65, 13, etc. Impér. 2 sg. δίδου, Od. 3, 58 ; Hdt. 3, 140 ; Xén. Hell. 3, 4, 26 ; éol. δίδοι, Pd. O. 1, 85 ; 6, 104 ; 7, 89 ; N. 5, 50. Inf. διδοῦν, Thgn. 1329 ; épq. διδοῦναι, Il. 24, 425. — Impf. 1 sg. ἐδίδουν, Hdt. 6, 86 ; Att. (Ar. Eq. 678 ; And. Dém. etc.) ; 2 sg. ἐδίδους (ἐδίδως Bkk.) Od. 19, 367 ; Xén. An. 5, 8, 4 ; 3 sg. ἐδίδου (ἐδίδω Bkk.) Od. 11, 289 ; Hés. Th. 563 ; Pd. P. 9, 117 ; Hdt. 1, 208 ; 3, 128 ; Att. (Thc. 8, 29 ; Xén. Cyr. 8, 2, 17 ; etc.) ; poét. δίδου (δίδω Bkk.) Il. 5, 165 ; 6, 192, 219 ; 3 pl. ἐδίδουν, Hés. O. 139 ; Hpc. 8, 446 Littr. ; DH. 5, 6. — Fut. διδώσω, Od. 13, 358 ; inf. διδώσειν, Od. 24, 314. —

II de δίδωμι : Act. prés. ind. 1 sg. δίδωμι, Il. 23, 620 ; Hdt. 3, 140 ; 2 sg. δίδως, Att. (Soph. Aj. 1354 ; Plat. Phæd. 100 etc.) ; 3 sg. δίδωσι, Il. 20, 299 ; Pd. P. 5, 65 ; Att. (Thc. 2, 101, etc.) ; 1 pl. δίδομεν, Il. 2, 228 ; Ar. Eq. 69, etc. ; postér. (p. anal. avec διδόασι) διδόαμεν, Jos. A.J. 11, 5 ; Gal. 11, 349 ; 2 pl. δίδοτε, Xén. Cyr. 4, 6, 13 ; etc. ; 3 pl. διδόασι, seule forme att. Thc. 1, 42 ; Ar. Vesp. 715, etc. (un seul ex. att. de διδοῦσι, mais dout. Antiph. dans Com. fr. 3, 85). Impér. 2 sg. épq. δίδωθι (p. δίδοθι) Od. 3, 380 ; 3 sg. διδότω, Plat. Leg. 916 ; 2 pl. δίδοτε, Xén. Cyr. 4, 5, 47. Sbj. 2 sg. διδῷς, Eur. Hel. 1257, etc. ; 3 sg. διδῷ, Ar. Av. 519, etc. ; 3 pl. διδῶσι, Soph. fr. 748. Opt. διδοίην, Lys. 7, 6 Baiter-Sauppe ; -οίης, Soph. O.C. 642 ; -οίη, Hdt. 1, 86 ; Att. (Soph. O.C. 777 ; Xén. Vect. 2, 6, etc.) ; postér. -ῴη, Plut. Lys. 9 ; 1 pl. inus. ; 2 pl. -οίητε, Plut. Alex. 32 ; ou -οῖτε, Od. 11, 359 ; 3 pl. -οῖεν, Xén. An. 3, 2, 7, etc. Inf. διδόναι, Hdt. 6, 62 ; Thc. 2, 7, 97, etc. ; poét. διδόμεν, Pd. N. 7, 97 ; I. 8, 60. Part. διδούς, Il. 9, 699 ; And. 2, 23 Baiter-Sauppe. — Impf. *ἐδίδων, ἐδίδως, ἐδίδω ou δίδω (v. ci-dessus *διδόω) ; 2 pl. ἐδίδοτε, Sophil. (Com. fr. 3, 581) ; 3 pl. ἐδίδοσαν, Hdt. 8, 9 ; Att. (Thc. 7, 87, etc.) ; poét. δίδοσαν, Od. 17, 367 ; épq. ἔδιδον, Hh. Cer. 437 ou δίδον, ibid. 327. — Particularités des autres temps : Fut. épq. διδώσω (v. ci-dessus *διδόω) ; fut. dor. δωσῶ, Thcr. Idyl. 5, 96 ; inf. épq. δωσέμεναι, Il. 13, 369 ; ou δωσέμεν (δώσειν Bkk.) Il. 10, 323 ; 22, 117. — Ao. 1 ἔδωκα (seul. ind.) Od. 9, 361, Hdt. 1, 124 ; Att. (Soph. Ant. 902, etc.) ; poét. δῶκα, Il. 4, 43 ; 2 sg. ἔδωκας, Il. 21, 473, etc. ; poét. δῶκας, Od. 4, 647 ; 3 sg. ἔδωκε, Il. 11, 243, etc. ; poét. δῶκε, Il. 5, 2 ; Hés. O. 705 ; Pd. O. 1, 63 ; ’δωκεν, Soph. Aj. 1303 ; 1 pl. ἐδώκαμεν, Xén. An. 3, 2, 5, etc. ; 2 pl. ἐδώκατε, Alex. (Com. fr. 3, 479), etc. ; 3 pl. ἔδωκαν, Il. 13, 303 ; 22, 379 ; Hés. O. 92 ; Xén. Mem. 1, 1, 9, etc. ; poét. δῶκαν, Hés. O. 741 ; Pd. P. 4, 115. — Ao. 2 *ἔδων, inus. au sg. ; 1 pl. ἔδομεν, Ar. Vesp. 586, etc. ; poét. δόμεν, Il. 17, 443 ; 2 pl. ἔδοτε, And. 2, 22 ; Lys. 19, 21 ; Eschn. 3, 187 Baiter-Sauppe ; 3 pl. ἔδοσαν, Od. 20, 78 ; Hés. Th. 141 ; Pd. N. 6, 10 ; Hdt. 6, 108 ; Att. (Thc. 4, 56, etc.) ; poét. δόσαν, Od. 7, 242 ; Thgn. 463 ; épq. ἔδον, Hés. Th. 30. De cet ao. 2 : Impér. δός, δότω, δότε, δότωσαν (Xén. Hier. 8, 4) ou δόντων (Plat. Leg. 753a). Sbj. δῶ (Od. 20, 296 ; Xén. Cyr. 8, 4, 16, etc.) δῷς, δῷ, δῶμεν, δῶτε, δῶσι ; sbj. épq. 3 sg. δώῃ, Il. 6, 527 ; 7, 81 ; 16, 725 ; ou δώῃσι, Il. 1, 324 ; 12, 275 ; ou δῷσι, Od. 2, 144 ; 1 pl. δώομεν, Il. 7, 299 ; 3 pl. δώωσι, Il. 1, 137 ; 9, 278 ; Hés. Th. 222 ; A. Rh. 1, 1293. Opt. δοίην, -ης, -η, -ημεν (ou δοῖμεν) Il. 13, 378 ; Plat. Rsp. 607 ; -ητε, -ησαν, Damox. (Com. fr. 4, 532) ou δοῖεν, Il. 23, 650 ; Xén. An. 4, 8, 7, etc. Inf. δοῦναι, Il. 23, 593 ; Soph. Ant. 303, etc. ; poét. δόμεναι, Il. 19, 138, ou δόμεν, Il. 9, 571 ; Hés. O. 354 ; Ar. Av. 930, 973 ; dor. Pd. N. 8, 20 ; Thc. 5, 77 ; Ar. Lys. 1163 ; δοῦν, Phœn. col. 1, 20 Schneidew. Part. δούς, Od. 15, 369, etc. — Impf. itér. δόσκον, Il. 14, 382. — Pl. q. pf. 3 sg. ion. ἐδεδώκεε, Hdt. 8, 67.

Étym. R. indo-europ. *d(e)h₃-, donner, avec redoubl. ; cf. lat. dă-re, sscr. dádāti.

δίδωμι, praes. indic. 2 sing. δίδως, ep. en Ion. διδοῖς, ep. ook διδοῖσθα, 3 sing. δίδωσι(ν), poët. en Ion. ook διδοῖ, 3 plur. διδόασι(ν) en διδοῦσι(ν), imperf. 1 sing. ἐδίδουν, 3 plur. ἐδίδοσαν, med.-pass. 3 sing. ἐδίδοτο, imperat. δίδου, ep. ook δίδωθι, poët. ook δίδοι, inf. διδόναι, ep. ook διδοῦναι, Aeol. δίδων, ptc. διδούς, Aeol. δίδοις; aor. 1 sing. ἔδωκα, 1 plur. ἔδομεν en ἐδώκαμεν, 2 plur. ἔδοτε en ἐδώκατε, 3 plur. ἔδοσαν en ἔδωκαν, conj. δῶ, ep. 3 sing. δώῃ en δώῃσι en δῷσι, 1 plur. δώομεν, 3 plur. δώωσι, opt. δοίην, imperat. 2 sing. δός, 2 plur. δότε, inf. δοῦναι, ep. δόμεναι en δόμεν, ptc. δούς, iter. aor. δόσκον, aor. pass. ἐδόθην; perf. δέδωκα, med.-pass. δέδομαι; fut. indic. δώσω, ep. ook διδώσω, in compos. ook -δώσομαι, pass. δοθήσομαι, inf. ep. δωσέμεναι
1. met acc. v. zaak en dat. v. pers. geven: δῶκα δέ οἱ κρητῆρα ik gaf hem een mengvat Od. 24.275; εἰ διδοίης ... σαυτῷ λόγον als je jezelf rekenschap geeft Soph. OT 583; μέμνησ’ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως bedenk aan wat voor man je deze gunst bewijst Soph. Ai. 1354; praes. en imperf. aanbieden, willen geven: νῦν δ’ ἅμα τ’ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ hij biedt (je) nu meteen veel aan Il. 9.519; Ἱππίῃ ... ἐδίδου ... Ἀμύντης ... Ἀνθεμοῦντα Amyntas wilde Hippias Anthemus geven Hdt. 5.94.1; met AcI geven dat: τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἅϊδος εἴσω geef dat die man omkomt en het huis van Hades binnengaat Il. 3.322; pass.: οὔ τοι ... δέδοται πολεμήϊα ἔργα het werk van de oorlog is niet aan jou gegeven Il. 5.428; wisk.: ἡ δοθεῖσα γραμμή de gegeven lijn Plat. Men. 87a; met inf.: διδοῖ πιεῖν hij geeft te drinken Hdt. 4.172; geven, toestaan: δός ... ἐς χεῖρας λαβεῖν sta toe dat ik (de urn) in mijn handen neem Soph. El. 1119.
2. met acc. v. pers. en dat.
a. toevertrouwen: ἐδεδώκεσαν σφέας αὐτοὺς τοῖσι Ἀθηναίοισι οἱ Πλαταιέες de Plataeërs hadden zich aan (de bescherming van) de Atheners toevertrouwd Hdt. 6.108.1; ten huwelijk geven: τὴν Μανδάνην ... οὐδενὶ διδοῖ γυναῖκα hij gaf Mandane aan niemand ten huwelijk Hdt. 1.107.2.
b. ongunstig overgeven, uitleveren: Ἕκτορα ... δώσειν κυσίν Hector aan de honden te zullen geven Il. 23.21.

δίδωμι, geben ; 2. sing. indic. praes. act. διδοῖς Hom. Il. 9.164, vgl. Scholl. Herodian., διδοῖσθα 19.270, vgl. Scholl. Herodian., 3 sing. διδοῖ Il. 9.519, Od. 4.237, 17.350 Pind. I. 4.33 Her. 1.107.3. plur. Att. Pr. διδόασιν, aber διδοῦσιν Il. 2.255, 19.265, Od. 1.313, 8.167, 17.450, 18.279, vgl. Scholl. Herodian. Il. 2.255 ; imperat. δίδωθι Od. 3.380, imperat. δίδοι Pind. Ol. 1.85, 6.104 ; infin. διδοῦναι Il. 24.425, vgl. Scholl. Od. 13.358, infin. διδῶν Theocr. 29.9 ; imperfect. ἐδίδως Od. 19.367, ἐδίδου 11.289, δίδου Il. 9.334.3. plur. ἔδιδον Hom. h.Cerer. 437, δίδον vs. 328 ; futur. δώσω, Hom. Od. 13.358 διδώσομεν, vgl. Scholl. u. Dindorfs Anmerkung, διδώσειν 24.314 ; aor. 1. ἔδωκα, Att. Prosa nur indicat. sing. u. 3. plur., die andern Formen nur vom 2. aor. ἔδων, welchem umgekehrt der indicat. sing. fehlt ; 3 plur. gewöhnl. ἔδοσαν, aber ἔδον Hes. Th. 30 ; konjunkt. 3. sing. bei Hom. δώῃ, Il. 7.81, und δώῃσιν, Il. 1.324, und δῷσι, Il. 1.129, in welcher Stelle Zoilus und Chrysippus δῷσι für den Plural ausgaben und dem Hom. einen Solöcismus vorwarfen, s. Scholl. Herodian.; 3. plur. δώωσιν Il. 1.137, δῶσιν 3.66.1. plur. δώομεν Il. 7.299, δῶμεν 23.537 ; optat. δοίην, Herodot. 9.111 δῴην, vgl. Thom.Mag. p. 91 sq.; infin. δοῦναι, Hom. δόμεναι und δόμεν, Il. 4.379, 380, δοῦναι Il. 11.319, Od. 1.316 ; imperat. δός, partic. δούς ; iterativ. δόσκον, Il. 9.331, Od. 17.420, 19.76, δόσκεν Il. 14.382, 18.546 ; perfect. δέδωκα ; perfect. pass. δέδομαι, 3. sing. δέδοται Il. 5.428 ; sonst passivische Formen bei Hom. nicht ; aorist. ἐδόθην, vom Kompos. ἀποδίδωμι Od. 2.78 ἕως κʼ ἀπὸ πάντα δοθείη.
das δι- des praes. ist Reduplication, Wurzel Δο, in älterer Form Δα, Latein. dare, Sanskrit dadami, im Griech. erhielt der A-Laut sich in δάνος, δάνειον, δανείζω.
Meistens bezeichnet δίδωμι das freiwillige Geben, ohne Verpflichtung und Zwang, vgl. ἀποδίδωμι ; Gegensatz λαβεῖν, s. z.B. Herodot. 3.148 ὃς λαβεῖν μὲν διδόμενα οὐκ ἐδικαίευ, Plat. Ax. p. 366c δός τι, καὶ λάβε τι, Antiphil. AP 9.546 δός, λάβε. Konstruktion τινί τι, von Homer an überall. Im praes. und im imperfect. ist δίδωμι oft = geben wollen, anbieten ; Hom. Il. 9.519 νῦν δʼ ἅμα τʼ αὐτίκα πολλὰ διδοῖ, τὰ δʼ ὄπισθεν ὑπέστη ; Od. 11.289 οὐδέ τι Νηλεὺς τῷ ἐδίδου ὃς μὴ ἕλικας βόας εὐρυμετώπους ἐκ Φυλάκης ἐλάσειε βίης Ἰφικληείης ἀργαλέας ; Xen. An. 6.1.9 ὁμήρους οὐκ ἐδίδοσαν ; vgl. Hell. 5.3.14 ; Herodot. 3.184, 5.94 ; Dem. 21.85 und öfter ; τὸ διδόμενον δέχεσθαι Her. 8.114 ; Plat. Gorg. 499c. – Insbesondere:
   a) darbringen, weihen ; Od. 1.67 περὶ δʼ ἱρὰ θεοῖσιν ἀθανάτοισιν ἔδωκε ; Il. 12.6 οὐδὲ θεοῖσι δόσαν κλειτὰς ἑκατόμβας.
   b) von den Göttern, verleihen, κῦδος Il. 1.279, εὖχος 7.81, νίκην 17.627 ; auch vom Unglück, verhängen, ἄλγεα Il. 1.96, ἄτας 19.270, κήδεα Od. 9.15 ; πημονάς Aesch. Pers. 293 ; – c. inf., bes. in Gebeten, Ζεῦ ἄνα, δὸς τίσασθαι Il. 3.351, gieb, gewähre, laß geschehen ; τὸν δὸς ἀποφθίμενον δῦναι δόμον Ἁιδος εἴσω, laß ihn eingehen, 3.322 ; vgl. Aesch. Ch. 18 ; Soph. Phil. 315 u. öfter ; vgl. Plat. Legg. V.737b ; Xen. Cyr. 6.4.4, 5.1.12 ; ohne Zusatz, ὑμῖν ὡς ἔοικε δέδοται ἐκκομίσαι τοὺς ἄνδρας, euch ist es verliehen, An. 6.4.36. So ὦ Ζεῦ διδοίης τοῖσιν εὖ Soph. O.C. 648, d.i. Glück verleihen ; τῆς τύχης εὖ διδούσης O.R. 1081 ; vgl. Eur. Andr. 751 u. daselbst Pflugk ; θεῶν διδόντων Aesch. Pers. 293 ; ἢν ὁ θεὸς εὖ διδῷ Xen. Cyr. 3.1.34, wie Pol. 4.21.11.
   c) übergeben, lehren, τέχνην ῥητορικήν Plat. Phaedr. 271a ; μουσικὴ ἐκείνοις ἐδόθη Rep. V.452a ; u. Sp. Von einzelnen wissenschaftlichen Angaben und Behauptungen, z.B. Scholl. Didym. Il. 2.111 καὶ δόξειεν ἂν ὑπὸ Διονυσίου τοῦ Θρᾳκὸς ταῦτα δεδόσθαι, »und dies scheint auf einer Angabe des D. zu beruhen«, s. Lehrs Aristarch. p. 21.
   d) gestatten, überlassen, δίδωμι ὑμῖν βουλεύσασθαι Xen. Cyr. 3.2.13. So εἴ μοι δίδως καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα Plat. Phaed. 100b ; vgl. Charmid. 168b ; ὁ νόμος αὐτῷ δέδωκε – προλαμβάνειν, οὓς ἐθέλει Legg. VII.813c ; vgl. Rep. V.461e ; so δέδοται ὑπὸ τοῦ νόμου ἄνευ ὀνείδους πράττειν Symp. 183b ; δότε αὐτῷ τοῦτο, räumet ihm das ein, Dem. 18.139 ; auch abs., δόντων αὐτῷ τῶν νόμων Isae. 7.2.
   e) übergeben, überliefern, preisgeben, Il. 23.21 Ἕκτορα δεῦρʼ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι ; 23.183 Ἐκτορα δʼ οὔ τι δώσω Πριαμίδην πυρὶ δαπτέμεν, ἀλλὰ κύνεσσιν ; Od. 19.167 ἦ μέν μʼ ἀχέεσσί γε δώσεις πλείοσιν ἢ ἔχομαι ; 17.567 ὅτε μʼ οὗτος ἀνὴρ κατὰ δῶμα κιόντα οὔ τι κακὸν ῥέξαντα βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν ; vgl. Plat. Phaed. 254e ; θῆρας φόβῳ Pind. P. 5.60.
   f) θυγατέρα ἀνδρί, dem Mann zur Frau geben ; Il. 6.192, 19.291, vgl. Od. 2.223 ; Pind. auch ἐδίδου κόρᾳ ἄνδρα, P. 9.121. Ohne dat., Σάμηνδε ἔδοσαν τήν, sie verheirateten sie nach Same, Od. 15.367 ; vgl. hiermit Od. 17.442, wo Odysseus von sich erzählt αὐτὰρ ἔμʼ ἐς Κύπρον ξείνῳ δόσαν ἀντιάσαντι, als Kriegsgefangenen ; ὁ δούς neben ὁ γήμας Eur. Med. 288 ; ὁ διδούς, der Schwiegervater, im Ggstz von ὁ λαμβάνων, Posidipp. Ath. IX.377 (v. 20). Auch in Prosa, doch seltener, vgl. ἐκδίδωμι ; ταύτην μήδων οὐδενὶ διδοῖ γυναῖκα Her. 1.107 ; ἐδίδοσαν καὶ ἤγοντο ἐξ ἀλλήλων 5.92.2 ; Xen. An. 7.2.38 ; Dem. 41.3 u. Sp.; δοθῆναι πρὸς γάμον Plut. Rom. 2.
   g) διδόναι τινά τινι, Jemandem zu Gefallen losgeben, begnadigen, δέονται δοῦναι σφίσι τὼ ἄνδρε καὶ μὴ κατακαίνειν Xen. An. 6.4.31 ; ähnl. τὰ Ἑλλάδος ὀνείδη Φρυξὶν οὐκ ἐδώκαμεν, wir haben sie ihnen nicht geschenkt, für : verziehen, Eur. Cycl. 296 ; vgl. Dem. 18.139. Aehnl. Poll. 6.25 ὁ μέθυσος ἐπὶ ἀνδρῶν μενάνδρῳ δεδόσθω, man mag ihm diesen Gebrauch des Wortes nachsehen.
   h) ἑαυτόν τινι, sich in Jemandes Gewalt, Schutz begeben, δός μοι σεαυτόν Soph. Phil. 84 ; οὐκ οἶσθʼ ὅτῳ μʼ ἔδωκας ἐς χεῖράς ποτε El. 1348 ; vgl. Thuc. 2.68 διδόασιν ἑαυτοὺς Ἀκαρνᾶσι ; Xen. Cyr. 5.1.27 ; δίδωμί σοι ἐμαυτὸν δοῦλον 4.6.2 ; τοῦτον ἔδωκεν ἐμοὶ ὑπήκοον εἶναι An. 1.6.6 ; Sp.; εἴς τι, Dem. 18.197, sich einer Sache widmen ; u. bes. oft Pol., διδόναι ἑαυτὸν εἰς ἔντευξιν, εἰς κινδύνους, u. ä., 3.15.4, 3.17.8, εἰς τρυφήν, ἐπὶ τὴν ἐμπορίαν, DS. 17.108, 2.55 ; auch εἰς ἐρημίας, sich in die Einöde begeben, 5.59 ; vgl. Pol. 5.14.9. – Auch absol. wird διδόναι, gleichsam intr., so gebraucht, ἡδονῇ, sich dem Vergnügen ergeben, Eur. Phoen. 21, u. bes. Sp., δρόμῳ δούς, sich auf die Füße machen, Alciphr. 3.47. – Die einzelnen Vbdgn, ἀκοήν, δαίμονα, δίκην, λόγον, πεῖραν, πίστιν, χάριν, ψῆφον, s. unter diesen Wörtern ; ὅρκον διδόναι, den Eid zuschieben, Isae. 9.24 ; Dem. 39.25 ; Antiphan. Stob. fl. 27.8.

†δίδωμι

[redup. fr. δο-.]

1 sing. pres. δίδωμι Il. 23.620: Od. 15.125, Od. 20.342.

2 sing. διδοῖς Il. 9.164. διδοῖσθα Il. 19.270.

3 sing. δίδωσι Il. 9.261, Il. 20.299, Il. 24.528: Od. 1.348, Od. 17.287, 474. διδοῖ Il. 9.519: Od. 4.237, Od. 17.350.

1 pl. δίδομεν Il. 2.228, Il. 21.297.

3 pl. διδοῦσι Il. 2.255, Il. 19.265: Od. 1.313, Od. 8.167, Od. 17.450, Od. 18.279.

2 pl. opt. διδοῖτε Od. 11.357.

3 pl. διδοῖεν Od. 18.142.

2 sing. impf. ἐδίδους Od. 19.367.

3 sing. (ἐ)δίδου Il. 5.165, Il. 6.192, Il. 7.305, etc.: Od. 8.63, 64, Od. 11.289, Od. 18.191, 323, Od. 22.236.

1 pl. δίδομεν Od. 8.545.

3 pl. δίδοσαν Od. 4.585, Od. 14.286, etc.

Imp. δίδωθι Od. 3.380. δίδου Od. 3.58.

Pple. διδούς, -όντος Il. 9.699: Od. 1.390, Od. 11.117, Od. 13.378.

Infin. διδοῦναι Il. 24.425.

Pa. iterative δόσκον Il. 9.331: Od. 17.420, Od. 19.76.

3 sing. δόσκε Il. 18.546.

3 pl. δόσκον Il. 14.382.

Fut. δώσω Il. 8.166, Il. 14.238, Il. 19.144, etc.: Od. 2.223, Od. 4.589, Od. 16.80, etc.

2 sing. -εις Od. 19.167.

3 sing. -ει Il. 1.96, Il. 8.143, Il. 9.270, etc: Od. 2.135, Od. 14.444, Od. 17.11, etc.

3 pl. -ουσι Il. 1.123, 135, Il. 9.255, Il. 10.215, Il. 22.341: Od. 4.480, Od. 23.358.

1 pl. διδώσομεν Od. 13.358.

Infin. δωσέμεναι Il. 10.393, Il. 13.369: Od. 4.7. -έμεν Il. 10.323, Il. 22.117. -ειν Il. 5.654, Il. 6.53, Il. 19.195, etc.: Od. 24.342. διδώσειν Od. 24.314.

Aor. ἔδωκα Od. 9.361, Od. 15.373. δῶκα Il. 4.43: Od. 4.649, Od. 13.273, Od. 19.185, etc.

2 sing. ἔδωκας Il. 5.285, Il. 21.473, Il. 24.685: Od. 22.290, Od. 24.337. δῶκας Od. 4.647, Od. 8.415, Od. 24.340.

3 sing. ἔδωκε Il. 8.216, Il. 15.719, Il. 18.456, etc.: Od. 1.67, Od. 7.150, Od. 14.63, etc. δῶκε Il. 1.347, Il. 6.193, Il. 13.727, etc.: Od. 3.40, Od. 9.203, Od. 10.19, etc.

3 pl. ἔδωκαν Il. 13.303, Il. 22.379, Il. 23.745: Od. 8.440, Od. 13.369. δῶκαν Od. 6.215.

1 pl. aor. ἔδομεν Od. 24.65. δόμεν Il. 17.443.

3 pl. ἔδοσαν Il. 19.291: Od. 13.135, Od. 14.216, Od. 17.148, etc. δόσαν Il. 1.162, Il. 4.320, Il. 16.867, etc.: Od. 7.242, Od. 9.93, Od. 14.39, etc.

Subj. δῶ Od. 9.356, Od. 20.296.

2 sing. δῷς Il. 7.27.

3 sing. δώῃσι Il. 1.324, Il. 12.275. δώῃ Il. 6.527, Il. 8.287, Il. 16.88, etc.: Od. 12.216, Od. 18.87, Od. 21.338, etc. δῷσι Il. 1.129: Od. 1.379, Od. 2.144.

1 pl. δώομεν Il. 7.299, 351: Od. 16.184. δῶμεν Il. 23.537: Od. 8.389, Od. 13.13.

3 pl. δώωσι Il. 1.137, Il. 9.136, 278. δῶσι Il. 3.66.

Opt. δοίην Od. 7.314, Od. 15.449, Od. 18.361.

2 sing. δοίης Il. 16.625: Od. 4.600, Od. 9.268, Od. 17.223, 455.

3 sing. δοίη Il. 9.379, 385, Il. 17.127, 562, etc.: Od. 2.54, Od. 6.144, Od. 9.229, etc.

1 pl. δοῖμεν Il. 13.378: Od. 2.336, Od. 16.386.

3 pl. δοῖεν Il. 1.18, Il. 19.264, Il. 23.650, Il. 24.686: Od. 6.180, Od. 7.148, Od. 8.411, 413, Od. 15.316, Od. 24.402.

Imp. δός Il. 1.338, Il. 5.359, Il. 16.524, etc.: Od. 3.46, Od. 6.178, Od. 9.355, etc.

3 sing. δότω Il. 2.383, Il. 11.798, Il. 14.377, Il. 18.301: Od. 7.166.

2 pl. δότε Il. 6.476: Od. 2.212, Od. 6.209, Od. 21.281, etc.

Fem. pple. δοῦσα Od. 15.369.

Nom. pl. masc. δόντες Il. 1.299: Od. 5.38, Od. 23.341.

Infin. δόμεναι Il. 1.98, Il. 4.380, Il. 9.120, etc.: Od. 1.317, Od. 9.518, Od. 17.417, etc. δόμεν Il. 4.379, Il. 9.571, Il. 18.458, 508: Od. 17.404. δοῦναι Il. 11.319, Il. 15.216, Il. 23.593: Od. 1.292, 316.

3 sing. aor. opt. pass. δοθείη Od. 2.78.

3 sing. pf. δέδοται Il. 5.428.

(ἀπο-, ἐκ-, ἐπι-, περι-.)

- 1
  To make another the owner of, give, present: τόξον ἔδωκεν Il. 2.827, δῶρα δίδωσι (offers) Il. 9.261. Cf. Il. 2.102, Il. 5.272, Il. 6.219, Il. 7.299, etc.: τάλαρον ἔδωκεν Od. 4.125, ἕδνα διδόντες (offering) Od. 11.117. Cf. Od. 1.313, 316, Od. 2.336, etc.
  
  In reference to something immaterial: τιμῆς ἥμισυ Il. 6.193.
  
  To assign (a share of spoil) Il. 1.162, Il. 2.228, Il. 9.334, etc.
  
  To make over one’s rights in: ἑπτὰ πτολίεθρα Il. 9.149, 291.
- 2
  To give as a reward or prize: δύω χρυσοῖο τάλαντα Il. 18.508. Cf. Il. 10.305, Il. 23.537, 551, 560, 616, 620, 807, etc.
- 3
  To offer (a sacrifice): θεοῖς ἑκατόμβας Il. 7.450 = Il. 12.6. Cf. Od. 1.67, Od. 16.184, Od. 19.367.
  
  Sim. δῶρα θεοῖσιν Il. 20.299. Cf. Il. 24.425: Od. 13.358.
- 4
  To give (food or drink), put (food or drink) before a person: δέπας οἴνου Il. 18.546: ξεινήϊα Od. 3.490. Cf. Od. 6.209, Od. 7.166, Od. 9.93, etc.
  
  To see to the due providing of (a meal): δεῖπνον ἑταίροισιν Od. 10.155.
  
  Of feeding horses Il. 2.383.
  
  Of an eagle feeding its young Il. 12.222.
- 5
  To pay (a price) Od. 1.431, Od. 15.388 = 429, 449.
  
  To pay (ransom) Il. 21.41, 42, Il. 22.341, Il. 23.746, Il. 24.594, 685, 686.
  
  To make over (as compensation): ἵππους υἶος ποινήν Il. 5.266.
  
  To pay as bride-price Il. 11.243, 244.
  
  To give (μείλια) Il. 9.147, 289.
- 6
  To give in marriage: θυγατέρα ἥν Il. 6.192 = Il. 11.226. Cf. Il. 13.369, 378, Il. 14.268, 275, Il. 19.291: Od. 1.292, Od. 2.54, 223, Od. 4.7, Od. 11.289, Od. 15.367.
- 7
  To give or confer (something immaterial): μέγʼ εὖχος Il. 5.285: γέρας Od. 7.150. Cf. Il. 5.654 = Il. 11.445, Il. 16.625, Il. 21.473.
  
  Sim.: δαίμονά τοι δώσω (will deal thee . . .) Il. 8.166: γαστὴρ πολλὰ κακὰ δίδωσιν Od. 17.287, 474.
  
  To give or utter (an oath) Od. 19.302.
- 8
  To resign one’s claims to: ἵππον Il. 23.553, 592, 610.
- 9
  To give the use of, lend: φάσγανον Il. 10.255. Cf. Il. 5.359, 363, Il. 10.260, Il. 11.798, etc.: νῆα Od. 2.212 = Od. 4.669. Cf. Od. 3.369, Od. 4.647, 649, Od. 5.234, 237, Od. 6.144, 178, etc.
  
  To give the services of: ἐπικούρους Il. 4.379, 380: Od. 2.212 = Od. 4.669.
  
  To give as a servant or slave Od. 17.223, 442.
- 10
  To give, commit, hand over, for some purpose: σάκος χείρονι φωτί Il. 14.377. Cf. Il. 1.324, Il. 2.205, Il. 9.331, Il. 15.455, Il. 17.127, Il. 21.84, etc.: ἄλεισον Od. 3.50. Cf. Od. 3.40, 437, Od. 5.351, Od. 10.33, Od. 14.112, Od. 21.233, etc.
  
  Sim.: ὀδύνῃσί μιν (μʼ) ἔδωκεν Il. 5.397: Od. 17.567, ἀχέεσσί με δώσεις Od. 19.167.
  
  With infin. expressing the purpose: δός σφωϊν [κούρην] ἄγειν Il. 1.338. Cf. Il. 5.26, Il. 6.53, Il. 7.471, Il. 11.704, Il. 16.40, etc.: δὸς τούτῳ δέπας σπεῖσαι Od. 3.46. Cf. Od. 18.87, Od. 20.78.
  
  To give (the hand) Il. 23.75.
  
  To commit (to the flames) Od. 24.65.
- 11
  Of a divine power
- - a
    To give, grant, bestow, as a boon or in answer to prayer: ναύτῃσιν οὖρον Il. 7.4. Cf. Il. 1.178, Il. 3.66, Il. 4.320, Il. 9.38, etc.: ἐπιφροσύνην Od. 5.437. Cf. Od. 2.116, Od. 3.58, Od. 4.237, Od. 7.148, Od. 8.44, etc.
  - b
    To send or afflict with (something evil): ἄλγεα Il. 1.96. Cf. Il. 2.375, Il. 9.571, Il. 19.264, 270, Il. 24.241, etc.: ἄτην Od. 4.262. Cf. Od. 2.135, Od. 4.237, Od. 7.242, Od. 14.39, etc.
  - c
    With infin., to empower or permit to do something, grant a person’s doing it or its being done: ἐκπέρσαι πόλιν Il. 1.18, τὸν δῦναι δόμον Ἄϊδος Il. 3.322. Cf. Il. 1.129, Il. 5.118, Il. 6.307, Il. 7.203, Il. 17.646, etc.: παλίντιτα ἔργα γενέσθαι Od. 1.379, ἄλοχον ἰδέειν Od. 8.411. Cf. Od. 3.60, Od. 6.327, Od. 7.110, Od. 12.216, Od. 22.253, etc.
    
    To appoint as one’s lot: τολυπεύειν πολέμους Il. 14.86.
  - d
    Absol.: διάνδιχα δῶκε κρόνου πάϊς Il. 9.37. Cf. Il. 22.285, Il. 24.529: Διός γε διδόντος Od. 1.390. Cf. Od. 1.348, Od. 7.35, Od. 19.396.
- 12
  Absol., to accede to one’s wishes: σοὶ δῶκα ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ Il. 4.43.
- 13
  To restore (cf. 14.a 14.b): κτήματα Il. 7.364. Cf. Il. 7.391, 393, Il. 11.125, Il. 22.117.
- 14
  Uses with adverbs.
- - a
    With ἀπό, to restore(cf. (13)): πρίν γʼ ἀπὸ πατρὶ δόμεναι κούρην Il. 1.98.
    
    To make up for, give compensation for: πρίν γʼ ἀπὸ πᾶσαν ἐμοὶ δόμεναι λώβην Il. 9.387. Cf. Od. 2.78.
  - b
    With πάλιν, to restore(cf. (13)) Il. 1.116, Il. 7.79 = Il. 22.342, Il. 22.259.

δῐδωμι (δίδωσι, διδοῖ; impv. δίδοι, διδότω, διδοῖτʼ(ε) = opt. cf. Wackernagel, Kl. Schr. 704f., Strunk, Glotta, 1961, 114f.; διδούς, -όντι, -όντων; διδόμεν: fut. δώσω, -ει; δώσειν: impf. ἐδίδου: aor. δῶκε(ν), ἔδωκε(ν), ἔδωκʼ, ἔδωκαν, δῶκαν, ἔδοσαν; δόντες; δόμεν, δοῦναι: pf. δέδωκε: pass. pf. [δέ]δοται.)

1 give συμπόταις νέκταρ ἀμβροσίαν τε δῶκεν O. 1.63 θεὸς ἔδωκεν δίφρον O. 1.87 κῦδος εὐίππων διδόντων Τυνδαριδᾶν O. 3.39 ὧν ἔραται καιρὸν διδούς P. 1.57 τότʼ αὖθʼ ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος. P. 2.89 “θεῷ γαῖαν διδόντι ξείνια” P. 4.21 “ξένιον μάστευε δοῦναι” P. 4.35 ἀλλʼ ἔσται χρόνος οὗτος, ὃ καί τιν ἀελπτίᾳ βαλὼν ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει τὸ δʼ οὔπω P. 12.32 νάσῳ, τὰν Ὀλύμπου δεσπότας Ζεῦς ἔδωκεν Φερσεφόνᾳ N. 1.14 πατρίαν εἴπερ καθʼ ὁδόν νιν εὐθυπομπὸς αἰὼν ταῖς μεγάλαις δέδωκε κόσμον Ἀθάναις N. 2.8 νεαρὰ δʼ ἐξευρόντα δόμεν βασάνῳ ἐς ἔλεγχον ἅπας κίνδυνος N. 8.20 Ἐριφύλαν, ὅρκιον ὡς ὅτε πιστόν, δόντες Οἰκλείδᾳ γυναῖκα N. 9.17 μάτρωί θʼ ὁμωνύμῳ δέδωκε κοινὸν θάλος I. 7.24 ἐμοὶ δʼ ὀλίγον δέ]δοται θα[ (e Plutarcho supp. G-H) Πα. 4. 52. ]δῶκεν Πα. 13a. 3. fig., καὶ φθινόκαρπος ἐοῖσα διδοῖ ψᾶφον περʼ αὐτᾶς (sc. δρῦς. gives proof of itself) P. 4.265 abs. make an offer οὕτω δʼ ἐδίδου Λίβυς ἁρμόζων κόρᾳ νυμφίον ἄνδρα P. 9.117 followed by an inf. of purpose: ἀμφιπόλους ἐκέλευσεν ἥρωι πορσαίνειν δόμεν Εἰλατίδᾳ βρέφος O. 6.33 “Κρονίδᾳ δὲ τράφεν Χίρωνι δῶκαν” P. 4.115 ἀντίτομα δῶκε χρίεσθαι P. 4.222 Μοίσαισί τʼ ἔδωκ ἀρόσαι (sc. τοὺς στεφάνους διὰ τὸν ὕμνον. Σ.) N. 10.26 ἐπεί σφιν Ἀπόλλων δῶκεν ὁ χρυσοκόμας Ἀστερίας δέμας οἰκεῖν Pae. 5.41
2 grant of deities granting wishes to men. “τὺ δὲ πρᾶξιν φίλαν δίδοι” O. 1.85 εὐθὺν δὲ πλόον καμάτων ἐκτὸς ἐόντα δίδοι O. 6.104 ὦ Ζεῦ, τίμα μὲν, δίδοι τέ οἱ αἰδοίαν χάριν (v.l. δίδου) O. 7.89 ἐσλὰ δʼ ἐπʼ ἐσλοῖς ἔργα θέλοι δόμεν O. 8.85 Ζεῦ τέλειʼ, αἰδῶ δίδοι O. 13.115 δίδωσί τε Μοῖσαν οἷς ἂν ἐθέλῃ P. 5.65 καὶ τὸ λοιπόν ὅμοια, Κρονίδαι μάκαρες, διδοῖτʼ ἐπʼ ἔργοισιν ἀμφί τε βουλαῖς ἔχειν (δίδοιτʼ dubitanter Wackernagel) P. 5.119 ἐμοὶ δʼ ὁποίαν ἀρετὰν ἔδωκε Πότμος ἄναξ N. 4.42 τὶν δʼ ἐοικότα καιρὸν ὄλβου δίδωσι (sc. Μοῖρα) N. 7.59 δύνασαι δὲ βροτοῖσιν ἀλκὰν ἀμαχανιᾶν δυσβάτων θαμὰ διδόμεν sc. Herakles N. 7.97 τῶν τε γὰρ καὶ τῶν δίδοῖ (sc. Τύχα) I. 4.33 καὶ τὸ μὲν διδότω θεός Pae. 2.53 ἐπεύχομαι δʼ Οὐρανοῦ τʼ εὐπέπλῳ θυγατρὶ Μναμοσύνᾳ κόραισί τʼ εὐμαχανίαν διδόμεν Πα. 7B. 17. εὔχομαι [] θέλοντι δόμεν [ Pae. 16.4
3 deliver up, give over to ὁ δʼ ἀρχαγέτας ἔδωκ Ἀπόλλων θῆρας αἰνῷ φόβῳ P. 5.60 καί τινα φᾶσέ νιν δώσειν μόρῳ (Boeckh: μόρον codd: φᾶ ἑ δᾳώσειν Wil., Theiler) N. 1.66 ἔδοξʼ ἦρα καὶ ἀθανάτοις ἐσλόν γε φῶτα καὶ φθίμενον ὕμνοις θεᾶν διδόμεν I. 8.60
4 give out, produce δίδοι φωνάν (Hermann: δίδου codd.) N. 5.50 (ἄρουραι) βίον ἀνδράσιν ἐπηετανὸν ἐκ πεδίων ἔδοσαν N. 6.10 ἐν σχερῷ δʼ οὔτʼ ὦν μέλαιναι καρπὸν ἔδωκαν ἄρουραι N. 11.39
5 in tmesis. ἀπὸ δʼ αὐτὸν ἐγὼ δώσω v. ἀποδίδωμι P. 4.67 τοῦτο δόμεν γέρας ἔπι Βάττου γένει v. ἐπιδίδωμι P. 5.124

…ἰσχυροὺς καθιστάντες, καὶ τὴν αὑτῶν δύναμιν τοσαύτην ἐπιδείξαντες, ὥσθʼ ὁ μέγας βασιλεὺς οὐκέτι τῶν ἀλλοτρίων ἐπεθύμει, ἀλλʼ ἐδίδου τῶν ἑαυτοῦ καὶ περὶ τῶν λοιπῶν ἐφοβεῖτο, καὶ οὔτε τριήρεις ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ ἐκ τῆς Ἀσίας ἔπλευσαν ,…

Lysias, Speeches
…φῄς, ἀντειπὼν οὐδὲν ὠφέλησας, ἀξιοῖς χρηστὸς νομίζεσθαι, ὅτι δὲ συλλαβὼν ἀπέκτεινας, οὐκ οἴει ἐμοὶ καὶ τουτοισὶ δοῦναι δίκην ; καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτο εἰκὸς αὐτῷ πιστεύειν, εἴπερ ἀληθῆ λέγει φάσκων ἀντειπεῖν, ὡς αὐτῷ προσετάχθη .…

Lysias, Speeches
…τὸν ἐμὸν θάνατον πολὺ χαλεπωτέραν νὴ Δία ἢ οἵαν ἐμὲ ἀπεκτόνατε · νῦν γὰρ τοῦτο εἴργασθε οἰόμενοι μὲν ἀπαλλάξεσθαι τοῦ διδόναι ἔλεγχον τοῦ βίου, τὸ δὲ ὑμῖν πολὺ ἐναντίον ἀποβήσεται, ὡς ἐγώ φημι. πλείους ἔσονται ὑμᾶς οἱ ἐλέγχοντες…

Plato, Apology
…ποιῇ · ὁ γὰρ ἅνθρωπος ἔνδον ἦν · ὕστερον γὰρ ἅπαντα ἐπυθόμην. καὶ ἐγὼ τὴν γυναῖκα ἀπιέναι ἐκέλευον καὶ δοῦναι τῷ παιδίῳ τὸν τιτθόν, ἵνα παύσηται κλᾶον. ἡ δὲ τὸ μὲν πρῶτον οὐκ ἤθελεν, ὡς ἂν ἀσμένη…

Lysias, Speeches
…οὐσῶν ; ἐξ ; οὐδεμιᾶς εἴασαν ἐξενεχθῆναι, ἀλλὰ κλεισίον μισθωσάμενοι προὔθεντο αὐτόν. καὶ πολλῶν ὄντων ἱματίων αἰτοῦσιν οὐδὲν ἔδοσαν εἰς τὴν ταφήν, ἀλλὰ τῶν φίλων ὁ μὲν ἱμάτιον, ὁ δὲ προσκεφάλαιον, ὁ δὲ ὅ τι ἕκαστος…

Lysias, Speeches
…ἐξεπόριζεν, τοῖς μὲν ἐκ γῆς βοτάνην, ἄλλοις δὲ δένδρων καρπούς, τοῖς δὲ ῥίζας · ἔστι δʼ οἷς ἔδωκεν εἶναι τροφὴν ζῴων ἄλλων βοράν · καὶ τοῖς μὲν ὀλιγογονίαν προσῆψε, τοῖς δʼ ἀναλισκομένοις ὑπὸ τούτων πολυγονίαν, σωτηρίαν…

Plato, Protagoras
…τὰ αὑτῶν οὐ κομίζεσθαι, ἱερῶν δὲ μιαινομένων τοὺς ἄνω θεοὺς ἀσεβεῖσθαι, τὸ μὲν πρῶτον πέμψαντες κήρυκας ἐδέοντο αὐτῶν δοῦναι τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν, νομίζοντες ἀνδρῶν μὲν ἀγαθῶν εἶναι ζῶντας τοὺς ἐχθροὺς τιμωρήσασθαι, ἀπιστούντων δὲ σφίσιν αὐτοῖς ἐν τοῖς…

Lysias, Speeches
…τοῖς μὲν ἰσχὺν ἄνευ τάχους προσῆπτεν, τοὺς δʼ ἀσθενεστέρους τάχει ἐκόσμει · τοὺς δὲ ὥπλιζε, τοῖς δʼ ἄοπλον διδοὺς φύσιν ἄλλην τινʼ αὐτοῖς ἐμηχανᾶτο δύναμιν εἰς σωτηρίαν. ἃ μὲν γὰρ αὐτῶν σμικρότητι ἤμπισχεν, πτηνὸν φυγὴν ἢ κατάγειον…

Plato, Protagoras
…μήτε ἀνάγκης ἡμῖν μηδεμιᾶς γενομένης ; ἀλλὰ γάρ, ὦ βουλή, πάντα αὐτῷ ταῦτα σύγκειται καὶ μεμηχάνηται, καὶ δοῦναι μέν φησιν, ἵνα μὴ δοκῇ δεινὰ ποιεῖν, εἰ μηδενὸς αὐτῷ συμβολαίου γεγενημένου τοιαῦτα ἐτόλμα ὑβρίζειν τὸ μειράκιον ,…

Lysias, Speeches
…, ἀλλὰ τρία τάλαντα ἀργυρίου καὶ τετρακοσίους κυζικηνοὺς καὶ ἑκατὸν δαρεικοὺς καὶ φιάλας ἀργυρᾶς τέτταρας, ἐδεόμην αὐτοῦ ἐφόδιά μοι δοῦναι, ὁ δʼ ἀγαπήσειν με ἔφασκεν, εἰ τὸ σῶμα σώσω. ἐξιοῦσι δʼ ἐμοὶ καὶ Πείσωνι ἐπιτυγχάνει Μηλόβιός τε…

Lysias, Speeches

Menu

Word wheel

δίδωμι

Saved

Recent