διδυμοτόκος
διδυμοτόκος, producing twins
δῐδῠμο-τόκος, ον,
- producing twins, Arist. HA 573b32.
1 que es producto de un doble parto, e.e. gemelo o pareja
ἐὰν ὁ κριὸς ἢ ὁ τράγος ᾖ δ. ἢ ἡ μήτηρ
2 que pare dos crías Aq.Ca.4.2,
ἀγέλαι
πρόβατα
διδυμο·τόκος, ος, ον, qui met au monde des jumeaux, Arstt. H.A. 6, 19, 3.
Étym. δίδυμος, τίκτω.
διδυμοτόκος, Zwillinge gebärend, Arist. H.A. 6.19 ; Long. 2.34.