διδυμόχροος
διδυμόχροος, two-coloured
δῐδῠμό-χροος, ον,
- two-coloured, Musae. 59: heterocl. dat. sg. διδυμόχροϊ Nonn. D. 11.378, acc. pl. -χροας ib. 21.216.
1 que tiene doble forma
φύτλη
de los centaurosἄνδρες
con cuerpo de toro y rostro humano
2 de doble color, bicolor
ἕλκος
ῥόδον
διδυμό·χροος, οος, οον, de deux couleurs, Mus. 59.
Étym. δίδυμος, χρόα.
διδυμόχροος, doppelfarbig, ῥόδον Mus. 59.