διδυμοτοκία
διδυμοτοκία, a bearing of twins
δῐδῠμο-τοκία, ἡ,
- a bearing of twins, Arist. GA 772b14.
alumbramiento de gemelos Arist.GA 772b14
• metáf. geminación, duplicidad
ἆρα ἂν ... δ. ἐστὶν ἐν τῇ Τριάδι;
ref. al Hijo y al Espíritu Santo
διδυμοτοκία, ας (ἡ) [ῐῠ] enfantement de jumeaux, Arstt. G.A. 4, 4, 38 ; Nyss. 1, 863b.
Étym. διδυμοτόκος.
διδυμοτοκία, ἡ, das Zwillingsgebären, Arist. gen. anim. 4.4.