διδυμόθροος
διδυμόθροος, double-voiced
δῐδῠμό-θροος, ον,
- double-voiced, αὐλός Nonn. D. 10.234, al.
de doble sonido
αὐλός
μέλος διδυμόθροον αὐλῶν
• que duplica el sonido, que resuena con doble voz
ἠχώ
διδυμό·θροος-ους, οος-ους, οον-ουν [ῐῠ] qui redouble le son (l’écho) Nonn. Jo. 9, 83.
Étym. δίδυμος, θρέω.
διδυμόθροος, ἠχώ, doppeltönend, Nonn.