διδύμιον
I anat., plu.
1 eminencias cercanas a la glándula pineal del cerebro, tubérculos cuadrigéminos
εἰσὶ δ' οἳ διδύμοις εἰκάσαντες αὐτὰ διδύμια καλεῖν εἵλοντο
2 dim. de δίδυμος testículo pequeño Paul.Aeg.6.68.
II bot. otro n. de la ὄρχις orquídea
διδυμίου ῥίζα· βοτάνης εἶδος. καὶ ὁ ὄρχις δὲ οὕτως λέγεται
διδύμιον, ου (τὸ) petit testicule, P. Eg. 288 Briau.
Étym. δίδυμος.