εὐτραπελεύομαι
εὐτραπελεύομαι, to be witty, ready
Could not find εὐτραπελευσάμενος in Logeion dictionaries.
εὐτραπελευσάμενος aorist middle participle masculine nominative singular of εὐτραπελεύομαι
εὐτρᾰπελ-εύομαι,
- to be witty, ready, Plb. 12.16.14, D.S. 38/9.7; cj. Dind. for εὐτραπεζευόμενοι, Eust. 1053.18.
εὐτραπελεύομαι [ᾰ] faire le plaisant, plaisanter agréablement, Pol. 12, 16, 14 ; DS. Exc. 615, 59.
Étym. εὐτράπελος.
εὐτραπελεύομαι, sich im Reden artig oder witzig zeigen, Pol. 12.16.14 ; vgl. DS. exc. 615.60.