θαυματουργέω
θαυματουργέω, work wonders
θαυμᾰτουργ-έω,
- = θαυματοποιέω, X. Smp. 7.2; work wonders or miracles, Ph. 2.18, 185; but τὰ περίγεια θ. ‘play tricks with’, of Xerxes, Id. 1.674; τὰ τεθαυματουργημένα wonderful phenomena, Pl. Ti. 80c.
θαυματουργέω-ῶ [ᾰτ]
1 c. θαυματοποιέω, Xén. Conv. 7, 2 ; Plat. Tim. 80c ||
2 au sens chrétien, faire des miracles, Chrys. 9, 631 ; 10, 12 Migne.
Étym. θαυματουργός.
θαυματουργέω, = θαυματοποιέω ; τεθαυματουργημένα, Gaukeleien, Plat. Tim. 80c ; Xen. Symp. 7.2.