θαυμαστής
θαυμαστής, an admirer
θαυμ-αστής, Ion. θωμ-, οῦ, ὁ,
- admirer, Ps.-Hdt. Vit.Hom. 5 (θωυμ- codd.), Arist. Rh. 1384b37, al., Plu. Cat.Mi. 25, Ph.Byz. Mir. 4.2; ἑαυτοῦ Phld. Vit. p.14 J.
θαυμαστής, οῦ (ὁ) admirateur, Arstt. Rhet. 2, 6, 24.
Étym. θαυμάζω.
θαυμαστής, ὁ, Bewunderer ; Her. vit.Hom. 3 ; Arist. rhet. 1.11 ; Plut. oft u. a.Sp.
θαυμαστής, οῦ,
θαυμάζω
- an admirer, Arist.