Logeion | θριαμβεύω

θρῐαμβ-εύω, pf. τεθριάμβευκα Plu. Ant. 34: (θρίαμβος):—

triumph, Plb. 6.53.7, Posidon. 1 J., Plu. Pomp. 45, etc.; ἀπό τινος triumph over, Id. Rom. 25, App. Gall. 1; κατὰ τῆς πατρίδος Plu. Cor. 35, cf. App. BC 1.80; ἐπί τινι ib. 4.31; also θ. ἐπὶ νίκῃ Hdn. 3.9.1; ἀπὸ μάχης Plu. Publ. 9: c. acc. cogn., θ. νίκην ἄδακρυν Id. Fort.Rom. 2.318b; δεύτερον θρίαμβον Id. Fab. 23.
- II lead in triumph, of conquered enemies, τινα Id. Comp.Thes.Rom. 4, Ep.Col. 2.15:—Pass., -εύεσθαι ὑπό τινος Plu. Cor. 35; μηδʼ ἐν ἐμοὶ περιίδῃς -ευόμενον σεαυτόν Id. Ant. 84.
- - 2 lead in triumph, as a general does his army, metaph., ἡμᾶς ἐν Χριστῷ 2 Ep.Cor. 2.14.
- III divulge, noise abroad, Phot., cf. Suid. s.v. ἐξεφοίτα.

θριαμβεύω :

1 triompher, abs. Pol. 6, 53, 7 ; Str. 3, 5, 3 Kram. ; Arr. Epict. 3, 24, 85 ; θρ. θρίαμβον, Plut. Fab. 23, célébrer un triomphe ; avec un rég. de pers. : τινά, NT. Col. 2, 15 ; ἀπό τινος, Plut. Rom. 25 ; App. Celt. 1 ; κατά τινος, Plut. Cor. 35 ; App. Civ. 1, 80 ; ἐπί τινι, App. Civ. 4, 31, triompher de qqn ||

2 conduire (un captif), dans le cortège triomphal, acc. Plut. Thes. c. Rom. 4 ; NT. Col. 2, 15 ; au pass. être conduit au triomphe (comme captif) Plut. Ant. 84 ; d’où fig. exposer au mépris public, Naz. 2, 397 Migne ||

3 faire triompher, NT. 2 Cor. 2, 14.

Étym. θρίαμβος.

θριαμβεύω [θρίαμβος] triomftocht houden; met acc. meevoeren in triomftocht: Θεῷ ... θριαμβεύοντι ἡμᾶς aan God die ons in zijn triomftocht meevoert NT 2 Cor. 2.14; pass. in triomf meegevoerd worden: τὸν υἱὸν ἐπόψομαι θριαμβευόμενον ὑπὸ τῶν πολιτῶν ik zal mijn zoon door zijn medeburgers in triomf zien meegevoerd worden Plut. Cor. 35.6.

θριαμβεύω, triumphieren, einen Triumph halten, ἀπό τινος, Plut. Rom. 25 ; τεθριάμβευκα Ant. 841 κατὰ τῆς πατρίδος Cor. 35 ; ἐπὶ νίκῃ Hdn. 3.9.1 ; θρίαμβον Plut. Fab. 23 ; τοὺς βασιλεῖς, über die Könige, Rom. et Thes. 4, wie NT ; pass., ὑπό τινος, von Jem. im Triumph aufgeführt werden, Plut. Coriol. 35, Anton. 84.

Number of occurrences in NT: 2
Strong 2358

*† θριαμβεύω (< θρίαμβος, 1. a festal hymn to Bacchus. 2. The Roman triumphus),

1. to triumph (and rarely, c. acc., to triumph over; so perh. Col 2:15, but v. infr.).

2. to lead in triumph: c. acc. pers., II Co 2:14; hence, generally, to make a spectacle or show of: Col 2:15 (but v. supr.; cf. MM, Exp., xv; and esp. Field, Notes, 181).†

θριαμβεύω, θρίαμβος

- Ito triumph, Plut., etc.; θρ. ἀπό τινος or κατά τινος Lat. triumphare de aliquo, Plut.; also, θρ. τινά NTest.
- IIto lead in triumph, τινά Plut.

Menu

Word wheel

θριαμβεύω

Saved

Recent