θριάζω
θριάζω, to be rapt, possessed
θρῑάζω, (θριαί)
- to be rapt, possessed, S. Fr. 466, E. Fr. 478; also glossed by φυλλολογεῖν (as if from θρῖον), Hsch., EM 455.45:—also θριάομαι, = μαντεύομαι, AB 265; cf. sq. [θριαί]
θριάζω, être inspiré de la divinité, prophétiser, Soph. fr. 415 ; Eur. fr. 481.
Étym. θριαί.
θριάζω, nach Hesych.
1) φυλλολογεῖν, von θρῖον, Feigenblätter ablesen.
2) ἐνθουσιάζειν, von θριαί, in Begeisterung weissagen ; EM. 455.44. Bei B.A. 265 auch θριᾶσθαι· τὸ μαντεύεσθαι.
1) φυλλολογεῖν, von θρῖον, Feigenblätter ablesen.
2) ἐνθουσιάζειν, von θριαί, in Begeisterung weissagen ; EM. 455.44. Bei B.A. 265 auch θριᾶσθαι· τὸ μαντεύεσθαι.