θριαμβεύω
θριαμβεύω, to triumph
θρῐαμβ-εύω, pf. τεθριάμβευκα Plu. Ant. 34: (θρίαμβος):—
- triumph, Plb. 6.53.7, Posidon. 1 J., Plu. Pomp. 45, etc.; ἀπό τινος triumph over, Id. Rom. 25, App. Gall. 1; κατὰ τῆς πατρίδος Plu. Cor. 35, cf. App. BC 1.80; ἐπί τινι ib. 4.31; also θ. ἐπὶ νίκῃ Hdn. 3.9.1; ἀπὸ μάχης Plu. Publ. 9: c. acc. cogn., θ. νίκην ἄδακρυν Id. Fort.Rom. 2.318b; δεύτερον θρίαμβον Id. Fab. 23.
- II lead in triumph, of conquered enemies, τινα Id. Comp.Thes.Rom. 4, Ep.Col. 2.15:—Pass., -εύεσθαι ὑπό τινος Plu. Cor. 35; μηδʼ ἐν ἐμοὶ περιίδῃς -ευόμενον σεαυτόν Id. Ant. 84.
- 2 lead in triumph, as a general does his army, metaph., ἡμᾶς ἐν Χριστῷ 2 Ep.Cor. 2.14.
- III divulge, noise abroad, Phot., cf. Suid. s.v. ἐξεφοίτα.
θριαμβεύω :
1 triompher, abs. Pol. 6, 53, 7 ; Str. 3, 5, 3 Kram. ; Arr. Epict. 3, 24, 85 ; θρ. θρίαμβον, Plut. Fab. 23, célébrer un triomphe ; avec un rég. de pers. : τινά, NT. Col. 2, 15 ; ἀπό τινος, Plut. Rom. 25 ; App. Celt. 1 ; κατά τινος, Plut. Cor. 35 ; App. Civ. 1, 80 ; ἐπί τινι, App. Civ. 4, 31, triompher de qqn ||
2 conduire (un captif), dans le cortège triomphal, acc. Plut. Thes. c. Rom. 4 ; NT. Col. 2, 15 ; au pass. être conduit au triomphe (comme captif) Plut. Ant. 84 ; d’où fig. exposer au mépris public, Naz. 2, 397 Migne ||
3 faire triompher, NT. 2 Cor. 2, 14.
Étym. θρίαμβος.
θριαμβεύω, triumphieren, einen Triumph halten, ἀπό τινος, Plut. Rom. 25 ; τεθριάμβευκα Ant. 841 κατὰ τῆς πατρίδος Cor. 35 ; ἐπὶ νίκῃ Hdn. 3.9.1 ; θρίαμβον Plut. Fab. 23 ; τοὺς βασιλεῖς, über die Könige, Rom. et Thes. 4, wie NT ; pass., ὑπό τινος, von Jem. im Triumph aufgeführt werden, Plut. Coriol. 35, Anton. 84.
Strong 2358
*†
1. to triumph (and rarely, c. acc., to triumph over; so perh. Col 2:15, but v. infr.).
2. to lead in triumph: c. acc.
θριαμβεύω,
θρίαμβος
- Ito triumph, Plut., etc.; θρ. ἀπό τινος or κατά τινος Lat. triumphare de aliquo, Plut.; also, θρ. τινά NTest.
- IIto lead in triumph, τινά Plut.