θρηνώδης

θρηνώδ-ης, ες,

• like a dirge, fit for a dirge, ἁρμονίαι Pl. R. 398e, 411a; ὀδυρμός Tim. Pers. 113; φθόγγος, μέλος, Plu. Sull. 7, Hdn. 4.2.5; τὸ θ. τῆς ψυχῆς mournful mood, Plu. Praec. 2.822c.
• • • 2 = θρηνητικός, of persons, Pl. Lg. 792b; τὸ θ. Id. R. 606b.

θρηνώδης, ες, weinerlich, klagend ; ἁρμονίαι Plat. Rep. III.398d, 411a ; μέλος Hdn. 4.2.10 ; ὕμνος DC. 74.6 ; – τὸ θρηνῶδες τῆς ψυχῆς, neben φιλοπενθές, zum Klagen geneigte Stimmung, Plut. reip. ger. pr. 30.
• Adv ., Jos.

θρηνώδης θρην-ώδης, ες εἶδος

• like a dirge, fit for a dirge, Plat.