θριαμβεύω
θριαμβεύω, to triumph
Could not find θριαμβεύσουσι in Logeion dictionaries.
θριαμβεύσουσι aorist active subjunctive 3rd plural, future active participle masculine dative plural, future active participle neuter dative plural, future active indicative 3rd plural of θριαμβεύω
θρῐαμβ-εύω, pf. τεθριάμβευκα Plu. Ant. 34: (θρίαμβος):—
- triumph, Plb. 6.53.7, Posidon. 1 J., Plu. Pomp. 45, etc.; ἀπό τινος triumph over, Id. Rom. 25, App. Gall. 1; κατὰ τῆς πατρίδος Plu. Cor. 35, cf. App. BC 1.80; ἐπί τινι ib. 4.31; also θ. ἐπὶ νίκῃ Hdn. 3.9.1; ἀπὸ μάχης Plu. Publ. 9: c. acc. cogn., θ. νίκην ἄδακρυν Id. Fort.Rom. 2.318b; δεύτερον θρίαμβον Id. Fab. 23.
- II lead in triumph, of conquered enemies, τινα Id. Comp.Thes.Rom. 4, Ep.Col. 2.15:—Pass., -εύεσθαι ὑπό τινος Plu. Cor. 35; μηδʼ ἐν ἐμοὶ περιίδῃς -ευόμενον σεαυτόν Id. Ant. 84.
- 2 lead in triumph, as a general does his army, metaph., ἡμᾶς ἐν Χριστῷ 2 Ep.Cor. 2.14.
- III divulge, noise abroad, Phot., cf. Suid. s.v. ἐξεφοίτα.
θριαμβεύω :
1 triompher, abs. Pol. 6, 53, 7 ; Str. 3, 5, 3 Kram. ; Arr. Epict. 3, 24, 85 ; θρ. θρίαμβον, Plut. Fab. 23, célébrer un triomphe ; avec un rég. de pers. : τινά, NT. Col. 2, 15 ; ἀπό τινος, Plut. Rom. 25 ; App. Celt. 1 ; κατά τινος, Plut. Cor. 35 ; App. Civ. 1, 80 ; ἐπί τινι, App. Civ. 4, 31, triompher de qqn ||
2 conduire (un captif), dans le cortège triomphal, acc. Plut. Thes. c. Rom. 4 ; NT. Col. 2, 15 ; au pass. être conduit au triomphe (comme captif) Plut. Ant. 84 ; d’où fig. exposer au mépris public, Naz. 2, 397 Migne ||
3 faire triompher, NT. 2 Cor. 2, 14.
Étym. θρίαμβος.
θριαμβεύω, triumphieren, einen Triumph halten, ἀπό τινος, Plut. Rom. 25 ; τεθριάμβευκα Ant. 841 κατὰ τῆς πατρίδος Cor. 35 ; ἐπὶ νίκῃ Hdn. 3.9.1 ; θρίαμβον Plut. Fab. 23 ; τοὺς βασιλεῖς, über die Könige, Rom. et Thes. 4, wie NT ; pass., ὑπό τινος, von Jem. im Triumph aufgeführt werden, Plut. Coriol. 35, Anton. 84.
Strong 2358
*†
1. to triumph (and rarely, c. acc., to triumph over; so perh. Col 2:15, but v. infr.).
2. to lead in triumph: c. acc.
θριαμβεύω,
θρίαμβος
- Ito triumph, Plut., etc.; θρ. ἀπό τινος or κατά τινος Lat. triumphare de aliquo, Plut.; also, θρ. τινά NTest.
- IIto lead in triumph, τινά Plut.