καλλώπισμα

καλλώπ-ισμα, ατος, τό,

• ornament, χρυσᾶ, ἀργυρᾶ κ., Plu. Lyc. 9; τραπέζης Porph. Abst. 3.19; source of pride, Luc. Merc.Cond. 36.
• • • 2 ornament of speech, D.H. Th. 46.
    • 3 metaph., fair show, pretence, Pl. Grg. 492c (pl.).

καλλώπισμα, τό, Schmuck, äußerer Zierrat ; τὰ καλλωπίσματα, τὰ παρὰ φύσιν συνθήματα Plat. Gorg. 492c ; χρυσᾶ Plut. Lyc. 9 ; a.Sp., auch von der Rede, Dion.Hal. Thuc. 46.

καλλώπισμα from καλλωπίζω καλλώπισμα, ατος, τό,

• ornament, embellishment, Plat.