καρτεροβρόντης
καρτεροβρόντης, thundering mightily
καρτερο-βρόντης, ου, ὁ,
- thundering mightily, Pi. Fr. 155.
καρτερο·βρόντης, ου, adj. m. au tonnerre retentissant, Pd. fr. 127, 2.
Étym. κ. βροντή.
καρτεροβρόντης, ὁ, gewaltig donnernd, Zeus, Pind. frg. 127b, Ath. V.191f.
For Pindar, see also: καρτεροβρέντας