κατερητύω
κατερητύω, to hold back
Could not find κατερήτυε in Logeion dictionaries.
κατερήτυε Verb: present active imperative 2nd singular, Verb: imperfect active indicative 3rd singular of κατερητύω
κατερητύω, fut. -ύσω [ῡ] S. Ph. 1416 (anap.):—
- hold back, detain, κατερήτυον ἐν μεγάροισι Il. 9.465, Od. 9.31; φωνῇ . . κατερήτυε 19.545; κατερητύσων ὁδόν S. l.c.; κ. αὐδήν, θυμόν, Orph. A. 1170, 1177.
κατ·ερητύω, retenir, arrêter, Il. 9, 465 ; Od. 9, 31 ; Soph. Ph. 1416 ; Orph. Arg. 1168, 1175.
κατερητύω, fest-, zurückhalten ; Il. 9.465, Od. 9.33 ; Soph. Phil. 1402 κατερητύσων ὁδόν, verhindern ; θυμόν Orph. Arg. 1175.
κατερητύω
[κατ-, κατα- 5.]
- 1
To check, restrain Od. 19.545 (checked her tears).
- 2
To hold, keep, detain : ἐν μεγάροισιν Il. 9.465 : Od. 9.31.
- 1
κατερητύω : hold back, restrain.
κατερητύω
fut. ύσω
- to hold back, Hom., Soph.