Logeion | κινητικός

κῑν-ητικός, ή, όν,

of or for putting in motion, μόρια Arist. Pol. 1290b31; νεῦρα motor nerves, Gal. 8.208; κ. βηχέων Hp. Aph. 5.24; ἱδρώτων Dsc. 5.112; οὔρων Xenocr. ap. Orib. 2.58.50; ἐξ ἑαυτοῦ μόνον κ. spontaneous, Epicur. Nat. 28.7: Sup. -ώτατος Arist. Mete. 365b30. Adv. -κῶς Procl. in Alc. p.52 C.
- - 2 metaph., urging on, exciting, λόγος κ. πρὸς ἀρετήν Aristo Stoic. 1.88; τὸ -ώτατον τῶν ὄχλων Phld. Rh. 1.198 S., D.H. Isoc. 13: abs., stimulating, X. Oec. 10.12; τὸ μέλος κ. φύσει Phld. Mus. p.71 K.; τὸ μήτε ὁρμῆς μήτε ἀφορμῆς -κὸν [ἀδιάφορον] Stoic. 3.28, cf. 40, al.
  - 3 turbulent, seditious, Plb. 1.9.3, D.S. 19.14, etc.
- II (from Pass.) movable, mobile, Pl. Ti. 58d, Arist. HA 590a33, GA 775a7 (Comp.), Plu. Frig. 2.945f, 952e.

κινητικός, ή, όν [κῑ]

1 tr. qui met en mouvement, qui meut, qui agite, Xén. Œc. 10, 12 ; avec le gén. Arstt. Meteor. 2, 8, 3, etc. ; fig. qui excite : πρὸς ἀρετήν, Plut. M. 776c, à la vertu ; qui cause de l’agitation, agitateur politique, Pol. 1, 9, 3, etc. ; DS. 19, 14 ||

2 intr. mobile, qui se meut, p. opp. à στάσιμος, Plut. M. 945f, 952e ||

Sup. -ώτατος, Arstt. Meteor. 2, 8, 3.

Étym. κινέω.

κινητικός -ή -όν [κινέω]
1. die/dat in beweging zet, ook met gen.: βηχέων κινητικά hik veroorzakend Hp. Aph. 5.24.
2. beweegbaar: κινητικὸν αὐτό τε καθ’ αὑτό dat uit zichzelf kan bewegen Plat. Tim. 58d.

κινητικός, [κῑ], zum Bewegen gehörig, geschickt, in Bewegung setzend ; ὁποῖον κινητικωτάτων ἂν εἴη τῶν σωμάτων, was am meisten die Körper in Bewegung setzt, Arist. Meteor. 2.8 ; H.A. 4.4 ; Folgde : – aufrührerisch, Pol. 1.9.3, neben στασιώδης, vgl. 13.1.3 ; DS. 19.14 ; – beweglich, zur Bewegung geneigt, von der Wärme, im Ggstz von στάσιμος, Plut. prim.frig. 1 ; vgl. ib. 17 ὡς βραδεῖα καὶ στάσιμος, im Ggstz von ὀξύρροπος καὶ κινητικός.
Bei den Stoikern sind τὰ κινητικά begehrungswerte Dinge.

κινητικός κῑνητικός, ή, όν κινέω

of or for putting in motion, Xen.

Menu

Word wheel

κινητικός

Saved

Recent