About Report a problem

Menu

κλεινός

κλεινός, famous, renowned, illustrious

Could not find κλεινοῦ in Logeion dictionaries.

κλεινοῦ masculine genitive singular, neuter genitive singular of κλεινός

See κλεινοῦ in Morpho

κλεινός, ή, όν, Aeol. κλεεννός (q.v.), (κλέος) poet. Adj.
  • famous, renowned, νῆσος Sol. 19.3; freq. epith. of cities, Pi. O. 3.2, 6.6, Epich. 185; esp. of Athens, Pi. Fr. 76, A. Pers. 474, E. Ph. 1758 (troch.); of persons, κ. οἰκιστήρ Pi. P. 1.31; μνῆμα τόδε κλεινοῖο Μεγιστία Epigr. ap. Hdt. 7.228; Διὸς κλεινὴ δάμαρ A. Pr. 834; ὁ κ. Φιλοκτήτης S. Ph. 575; ὁ πᾶσι κ. Οἰδίπους καλούμενος all-renowned, Id. OT 8; also ironically, ὁ πᾶσι νυμφίος Id. El. 300; τόξοισι κλεινός A. Pr. 872; of things, -ότερον γάμον Pi. P. 9.112; τὰ κ. αἰνίγματα S. OT 1525 (troch.); κ. ὄνομα Ar. Av. 810; κ. τόξα S. Ph. 654: Sup., -ότατος στέφανος E. IA 1529 (anap.); σοφία -οτάτη Ar. Nu. 1024: neut. pl. as Adv., στρατηλατήσας κλεινά E. HF 61: rare in Prose, Pl. Lg. 721c, Sph. 243a; καὶ τοῦτο κλεινὸν αὐτοῦ is well-known of him, Luc. Peregr. 18.
    • II in Crete, = τὰ παιδικά, like Att. καλός, Ephor. 149 J., Ath. 11.782c.

Saved

Recent