κλοπεύς
κλοπεύς, a thief, stealer
κλοπ-εύς, έως, ὁ,
- thief, S. Ph. 77.
- 2 generally, secret doer, perpetrator, Id. Ant. 493.
κλοπεύς, έως (ὁ)
1 voleur, Soph. Ph. 77 ||
2 fig. qui fait ou qui prépare clandestinement, Soph. Ant. 493.
Étym. κλέπτω.
κλοπεύς, ὁ, = κλώψ, der Dieb, der Etwas heimlich, listig an sich bringt ; κλοπεὺς ὅπως γενήσει τῶν ἀνικήτων ὅπλων Soph. Phil. 77 ; übh. der Etwas heimlich tut, φιλεῖ ὁ θυμὸς ῇρῆσθαι κλοπεὺς τῶν μηδὲν ὀρθῶς ἐν σκότῳ τεχνωμένων, als heimlicher Uebelthäter ertappt werden, Soph. Ant. 489.
κλοπεύς, έως,
= κλώψ
- 1a thief, stealer, Soph.
- 2generally, a secret doer, perpetrator, Soph.