λάμπω

λάμπω, Il. 13.474, etc.; Ion. Iterat. λάμπεσκεν Emp. 84.6, Theoc. (v. infr.): fut. -ψω S. El. 66, AP 6.249 (Antip.): aor. ἔλαμψα Hdt. 6.82 (v.l.), S. OT 473 (lyr.), Ar. V. 62, Pl. Ep. 335d: pf. λέλαμπα (in pres. sense) E. Andr. 1025, Tr. 1295 (both lyr.):—Med., h.Hom. 31.13, etc.: impf. ἐλαμπόμην, Ep. λαμπ-, Il. 6.319, E. Med. 1194: fut. λάμψομαι (ἐλλ-) Hdt. 1.80:—Pass., fut. λαμφθήσομαι (ἐλλ-) Plot. 2.9.3: aor. ἐλάμφθην J. BJ 4.10.1 (περι-): from these late forms of Pass. must be distd. the similar Ion. forms of λαμβάνω:—

• give light, shine, of the gleam of arms, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφʼ ὥς τε στεροπή Il. 10.154, cf. 11.66; λάμπε δὲ χαλκῷ, of Hector, 12.463; φῶς λάμπεσκεν Emp. l.c.; ἀπʼ ὀφθαλμῶν δὲ κακὸν πῦρ . . λάμπεσκε Theoc. 24.19; of the eyes, ὀφθαλμὼ δʼ ἄρα οἱ πυρὶ λάμπετον Il. 13.474; of the sun, Sol. 13.23, etc.; of fire, S. Ant. 1007; ἄλσος λάμπεν ὑπὸ δεινοῖο θεοῦ Hes. Sc. 71:—Med., κόρυθος -ομένης Il. 16.71; λάμπετο δουρὸς αἰχμή 6.319; δαΐδων ὕπο -ομενάων 18.492, Od. (only in this phrase) 19.48, 23.290; χαλκὸς ἐλάμπετο Il. 22.134; of a person, -όμενος πυρί 15.623; τεύχεσι λ. 20.46, Hes. Sc. 60; ὄσσε -έσθην Il. 15.608; πεδίον . . λάμπετο χαλκῷ 20.156, etc.
• • • 2 of sound, ring loud and clear, παιὰν δὲ λάμπει S. OT 186 (lyr.), cf. 473 (lyr.); cf. λαμπρός I.4.
    • 3 metaph., shine forth, be famous or conspicuous, λάμπει κλέος Pi. O. 1.23; ἀρετά Id. I. 1.22, E. Andr. 776 (lyr.); δίκα δὲ λάμπει μὲν ἐν δυσκάπνοις δώμασιν A. Ag. 773 (lyr.); τέκνων οἷς ἂν λάμπωσιν νεάνιδες ἧβαι E. Ion 476 (lyr.); κάλλος Pl. Phdr. 250d.
    • • b Astrol., of a planet, occupy a favourable position, Ptol. Tetr. 51.
    • 4 of persons, φαιδρὸς λάμποντι μετώπῳ with beaming face, Ar. Eq. 550 (anap.); shine, gain glory, οὐδʼ εἰ Κλέων γʼ ἔλαμψε Id. V. l.c.; ἐν ἄλλοις βουσὶν ἰὼν λάμπεσκεν Theoc. 25.141.
  • II trans., cause to shine, illumine, δόλιον ἀκταῖς ἀστέρα λάμψας E. Hel. 1131 (lyr.), cf. Ion 83 (anap.), Ph. 226, AP l.c., Trag.Adesp. 33, etc. —Found chiefly in poetry and Com., though the pres. and impf. occur in X. An. 3.1.11 (Med.), Mem. 4.7.7, Pl. Phdr. 250d, Arist. de An. 419a4, and late Prose, and the aor. in Hdt. 6.82 (v.l.), Arist. Mu. 395a15, Plu. Tim. 3, etc.

λάμπω [cf. OIr. lassaim, Hitt. lap-zi, Lith. lópė, Latv. lāpa] impf. ἔλαμπον, mid. ἐλαμπόμην ‖ fut. λάμψω, mid. (ἐλ)λάμψομαι ‖ aor. ἔλαμψα ‖ pf. λέλαμπα ‖ aor. pass. ἐλάμφθην in compd. ‖ fut. pass. (ἐλ)λαμφθήσομαι Plot. 9.2.3

❶ act.
🄰 abs. to glow, shine, emit light Il. 4.432, 10.154 (weapons) Emped. B 84.6 Bacchyl. Epin. 3.17, al. etc.; λάμπε δὲ χαλκῷ he shone in his bronze armor (of Hektor) Il. 12.463; ὀφθαλμὼ δ’ ἄρα οἱ πυρὶ λάμπετον his eyes send forth flashes of light (a boar) Il. 13.474; Ἥφαιστος οὐκ ἔλαμπεν Hephaestus did not shine forth Soph. Ant. 1007; ἀπὸ ἀγλαῶν λάμπε γυίων σέλας ὧτε πυρός a gleam like that of fire shone from the resplendent limbs Bacchyl. Dith. 17.104; subst. ptc. ὁ λάμπων the shining one (Egyptian epith. of the planet Saturn) IoMal. Chron. 2 p. 25 ‖ to be white: ὑπὲρ γάλα whiter than milk VT Lam. 4.7 ‖ fig. to glow, shine, be distinguished Pind. I. 1.22, al. Aeschl. Ag. 773 Plat. Phaedr. 250d etc.; λάμπει δέ οἱ κλέος his glory shines forth Pind. O. 1.23; ἀρετὰ (Dor.) λάμπει virtue shines Eur. Andr. 776 | of pers. Aristoph. Ve. 62; λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν let your light shine, of the followers of Christ NT Matt. 5.16; ἔλαμψεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος his face shone forth like the sun, of the transfigured Jesus NT Matt. 17.2 | of the divine power Orig. Princ. 4.1.7.22 ‖ extens. to resound clearly or loudly Soph. O.T. 186 (paian), al.

🄱 trans. to make brilliant or shiny, illuminate Eur. Hel. 1131, al. Antip.² (AP 6.249.4) etc.

❷ mid. to glow, shine Il. 16.71, al. etc.; τεύχεσι λαμπόμενος shining in armor Il. 20.46 Bacchyl. Epin. 5.72 etc.; δαΐδων ὕπο λαμπομενάων in the glow of torches Od. 19.48, al. etc.

● usu. poet. ‖ epic impf. 3. sg. λάμπε, mid. 3. sg. λάμπετο | Ion. iter. impf. λάμπεσκε Emped. l.c.

λάμπω, perf. λέλαμπα, λάμπεσκον, Theocr. 24.19, 25.141,
1) leuchten, glänzen (vgl. λαμπετάω), vom Glanze der Waffen, oft mit dem Blitz verglichen, τῆλε δὲ χαλκὸς λάμφʼ ὥς τε στεροπή, Il. 10.154, 11.66, u. der Augen, ὀφθαλμὼ δʼ ἄρα οἱ πυρὶ λάμπετον, 13.474 ; vom Blitze, λάμπων πυρὶ κεραυνός Ar. Nub. 395 ; von der Sonne, ἔλαμψε Τ, τάν Anacr. 44.6 ; ἥλιος, ἠώς, Eur. Ion 83, I.A. 158 ; vom Feuer, ἐκ δὲ θυμάτων Ἥφαιστος οὐκ ἔλαμψεν Soph. Ant. 994, wie οὐδʼ ἔτι πῦρ ἐπὶ βώμων λέλαμπεν Eur. Andr. 1025 ; λέλαμπεν Ἴλιος fr. 1295 ; von Fackeln, πεῦκαι, Hel. 1477. – So auch im med., κόρυθος λαμπομένης, Il. 16.71, δαΐδων ὑπὸ λαμπομενάων, 18.492, χαλκὸς ἐλάμπετο εἴκελος αὐγῇ, 22.134 ; vgl. Hes. Sc. 60 ; Eur. Med. 1194 u. sp.D.; seltener in Prosa, σκηπτὸς ἔδοξε πεσεῖν εἰς τὴν οἰκίαν καὶ ἐκ τούτου λάμπεσθαι πᾶσαν Xen. An. 3.1.11 ; λύχνος τῷ πυρὶ λαμπόμενος Luc. Asin. 51, wo man es auch pass. fassen kann, da Eur. das Wort auch trans. braucht, leuchten, erglänzen lassen, ὦ λάμπουσα πέτρα πυρὸς δικόρυφον σέλας Phoen. 226, δόλιον ἀστέρα λάμψας I.A. 1131, was spätere Dichter nachahmen, wie Antip.Thess. 13 (VI.249) λάμψω φέγγος.
2) Uebertr. vom Ruhm, hervorglänzen, λάμπει κλέος Pind. Ol. 1.23, ἀρετά I. 1.22, wie Eur. ἁ δʼ ἀρετὰ καὶ θανοῦσα λάμπει, Andr. 777 ; ähnlich Soph. κἀμὲ ἄστρον ἃς λάμψειν ἔτι, El. 66, παιὰν δὲ λάμπει, O.R. 187, wie φάμα, 475, u. öfter von der Stimme (vgl. λαμπρός). – Von der Schönheit, Plat. Phaedr. 250d.

λάμπω

(ἀπο-, ἐπι-)

To shed beams of bright light, to shine, flash, glitter, glisten : τεύχεα ποικίλʼ ἔλαμπεν Il. 4.432. Cf. Il. 10.154, Il. 11.45, 66, Il. 12.463, Il. 13.245 = Il. 22.32, Il. 13.474.

In mid. : λάμπετο δουρὸς αἰχμή Il. 6.319 = Il. 8.494. Cf. Il. 13.341, Il. 15.608, 623, Il. 16.71, Il. 17.214, Il. 18.492, 510, Il. 19.366, Il. 20.46, 156, Il. 22.134 : δαΐδων ὕπο λαμπομενάων Od. 19.48, Od. 23.290.

λάμπω (λάμπει; λάμποντι: ἔλαμψαν.)

• 1shine τοῖσι λάμπει μὲν μένος ἀελίου τὰν ἐνθάδε νύκτα κάτω Θρ. 7. 1. ἱππεύει πυρσῷ κατάκομος λάμποντι (sc. Ἥλιος) ?fr. 356. met., λάμπει δέ οἱ κλέος ἐν Πέλοπος ἀποικίᾳ O. 1.23 λάμπει δὲ σαφὴς ἀρετὰ I. 1.22 ἀλλʼ ἀνεγειρομένα χρῶτα λάμπει, Ἀοσφόρος θαητὸς ὣς ἄστροις ἐν ἄλλοις (sc. φάμα παλαιά) I. 4.23 ἔλαμψαν δʼ ἀελίου δέμας ὅπως ἀγλαὸν ἐς φάος ἰόντες δίδυμοι παῖδες (Π^S: ἔλαμψε Π.) Πα. 12. 14. λάμπει δὲ χρόνῳ ἔργα μετʼ αἰθέρʼ ἀερθέντα fr. 227. 2.

λάμπω , ipf. ἔλαμπ(ε), λάμφʼ: shine, gleam, be radiant or brilliant.

λάμπω

• • Ito give light, shine, beam, be bright, brilliant, radiant, of the gleam of arms, Il.; of the eyes, Il.; of fire, Soph.:—Mid. or Pass., λαμπομένης κόρυθος Il., etc.
  • • 2of sound, to be clear, ring loud and clear, Soph.
    • 3metaph. to shine forth, to be famous or conspicuous, Aesch., Eur., etc.
    • 4of persons, φαιδρὸς λάμποντι μετώπωι with beaming face, Ar.: to shine, gain glory, Ar.
  • IItrans. to make to shine, light up, Eur., Anth.