μετανίσσομαι
μετα·νίσσομαι (seul. prés. et impf.)
1 se diriger d’un autre côté, s’en aller, s’éloigner, Od. 9, 58 ||
2 aller vers, se diriger vers, aller trouver, acc. Pd. P. 5, 8 ; Eur. Tr. 131 ; avec εἰς et l’acc. A. Rh. 4, 628.
μετανίσσομαι, (νίσσομαι), hinüber, auf die andere Seite gehen ; ἦμος δʼ Ἠέλιος μετενίσσετο βουλυτόνδε, Il. 16.779, Od. 9.58, sobald Helios zum Stierabspannen, d.i. zur abendlichen Seite des Himmels hinüberwandelte ; – nach Einem gehen, um ihn zu erreichen, μετανίσσεαι αὐτόν, Pind. P. 5.8 ; Eur. Troad. 131.
μετανίσσομαι
(νίσομαι) [μετα- 6 + νίσσομαι.]
Of a heavenly body in its path, to change its position, pass : ἦμος δʼ ἠέλιος μετενίσ(σ)ετο βουλυτόνδε Il. 16.779 := Od. 9.58.