παλινάγρετος
παλινάγρετος, to be taken back
Could not find παλινάγρετον in Logeion dictionaries.
παλινάγρετον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παλινάγρετος
πᾰλῐν-άγρετος, ον, (ἀγρέω)
- to be taken back or recalled, οὐ π. οὐδʼ ἀπατηλόν irrevocable, Il. 1.526; π. ἀάτη Hes. Sc. 93; νεότατα δʼ ἔχειν π. οὐκ ἔστι Theoc. 29.28; π. αἰών, ἀρχή, etc., Nonn. D. 3.255, 6.175, al.; recoverable, of an element, Numen. ap. Eus. PE 15.17.
- 2 retracting his words, of the philosopher Arcesilaus, Id.ib. 14.5.
παλιν·άγρετος, ος, ον [πᾰ]
1 qu’on peut changer, révocable, Il. 1, 526 ; Hés. Sc. 93 ||
2 changeant, inconstant, Numén. (Eus. P.E. 819).
Étym. π. ἀγρέω.
παλινάγρετος, zurückgenommen, zurückzunehmen, ἔπος οὐ παλινάγρετον, ein unwiderrufliches Wort, Il. 1.526 ; ἄτη, Hes. Sc. 93 ; sp.D., wie Nonn. ἀτρέπτου παλινάγρετα νήματα μοίρης, D. 12.144, öfter. – Uebh. veränderlich, von einem Menschen, Euseb. praep.ev.
παλινάγρετος
[πάλιν + ἀγρέω.]
To be taken back, revocable : οὐκ ἐμὸν παλινάγρετον Il. 1.526.
παλινάγρετος (ἀγρέω=αἱρέω): to be taken back, revocable, Il. 1.526†.
παλινάγρετος
πᾰλῐν-άγρετος, ον,
ἀγρέω
- to be taken back or recalled, ἔπος οὐ παλινάγρετον an irrevocable word, Il.