παρηγορέω
παρηγορέω, to address, exhort
Could not find παρηγορῶν in Logeion dictionaries.
παρηγορῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of παρηγορέω
παρηγορ-έω, impf. παρηγόρουν A. Pr. 646; Ep. παρηγορέεσκε A.R. 4.1740, Musae. 39: fut. -ήσω Plu. Ant. 83: aor. -ησα E. Hec. 288, Pl. Ax. 364c:—Med., impf., Hdt. (v. infr.): aor. -ησάμην Luc. Am. 52:— Pass., pres., Ath. 15.687d: fut. -ήσομαι Hp. Hum. 1, Aret. CD 2.3: aor. -ήθην Plu. Caes. 28, etc.: (παρήγορος):—
- address, exhort, τινα A. Pr. 646, Hdt. 9.54, etc.; ὀχλεῖς μάτην με κῦμʼ ὅπως παρηγορῶν A. Pr. 1001, cf. Eu. 507 (lyr.); π. ὡς . . advise, give counsel that. ., E. Hec. 288: c. acc. pers. et inf., S. Fr. 176:—Med., τὸν Γόργον παρηγορέετο ἀπίστασθαι Hdt. 5.104, cf. 7.13; π. τινὰ μὴ κινδυνεύειν v.l. in Id. 9.55, cf. 54, Pi. O. 9.77.
- II console, comfort, A. Pers. 530, E. Ph. 1449; τὰ παρηγοροῦντα consolations, emollients, D. 60.35; appease, Ἔρωτα θυηλαῖς Musae. l.c.
- 2 c. acc. rei, assuage, soothe, τὰ κακὰ διʼ ἑτέρων κακῶν Philem. 234, Men. 549.5; τὴν λύπην, τὰ πάθη, D.H. 1.77, Plu. Symp. 2.156c; τὴν χωλότητα Id. Publ. 16; τὸν βίον τρυφῇ π. IG 9(1).883.3 (Corc.); of medicines, allay irritation, π. τὸν πνεύμονα Hp. Acut. 58, cf. Aret. l.c.: —Pass., Epigr.Gr. 1096.6 (Stratonicea), Ath. l.c.—In correct Att. Prose παραμυθέομαι prevails.
παρηγορέω-ῶ (f. ήσω, ao. παρηγόρησα, pf. inus.) adresser la parole à, d’où :
1 encourager, exhorter : τινα, Hdt. 9, 54 ; Eschl. Pr. 646, etc. ; abs. Eur. Hec. 288 ; Plat. Ax. 364c, qqn ; avec un inf. Hdt. 7, 13, etc. ; τινα μή, avec l’inf. Pd. O. 9, 117 ; Hdt. 9, 55, qqn à ne pas, etc. ||
2 p. suite, consoler : τινα, Eschl. Pers. 530, qqn ; τί τινι, A. Rh. 2, 622, dire qqe ch. à qqn pour le consoler ||
3 p. suite, calmer, apaiser, acc. avec un rég. de pers. ou de chose personnifiée (qqn, une ville, etc.) Eur. Ph. 1458 ; Plut. Pomp. 13, etc. ; τινά τινι, A. Rh. 4, 1410 ; Mus. 39, calmer qqn par qqe ch. (par des prières, etc.); avec un rég. de chose, calmer (le chagrin, la douleur, etc.) DH. 1, 77 ; Plut. M. 156c, Popl. 16 ; d’où p. ext. en parl. d’une douleur physique, Hpc. Acut. 393 ; Ath. 687d ||
Moy. encourager, exhorter, Hdt. 5, 104 ; 9, 55, etc. ||
➳ Impf. itér. 3 sg. παρηγορέεσκε, A. Rh. 4, 1740 ; Mus. 39. Pass. pl. q. pf. 3 sg. ion. παρηγορέατο, Hdt. 5, 104. — Moy. prés. part. ion. παρηγορεόμενος, Hdt. 7, 13. Impf. dor. 3 sg. παραγορεῖτο [ᾱγ] Pd. O. 9, 77. Fut. au sens pass. παρηγορήσομαι, Hpc. 5, 478 Littré ; Arét. 130, 29.
Étym. παρήγορος.
1. aansporen, aanraden:
2. tot bedaren brengen, kalmeren:
παρηγορέω, zureden, ermuntern, ermahnen ; παρηγόρουν λείοισι μύθοις, Aesch. Prom. 649 ; Soph. frg. 186 ; Eur. Hec. 788, wo es der Schol. παραινέω erkl.; Her. 9.54 ; τινὰ μὴ κινδυνεύειν, 55 ; häufiger im med., 5.104, 7.13 ; παραγορεῖτο μήποτε σφετέρας … ταξιοῦσθαι, Pind. Ol. 9.77 ; – trösten, τινά, Aesch. Eum. 483 ; auch τινί, Ap.Rh. 2.622 ; παρηγοροῦντα τὴν λύπην, Dion.Hal. 1.77 ; vgl. Plut. Popl. 16 ; – besänftigen, beschwichtigen, πόλιν θυμουμένην παρηγορεῖτον, Eur. Phoen. 1458 ; στὰς δέ σφε παρηγορέεσκε λιτῇσι, Ap.Rh. 4.1410 ; καὶ πραΰνειν, Plut. Pomp. 13 ; auch physisch heilen, Hippocr.; παρηγορῆσαι τὰς ὀδύνας, τοὺς νοσοῦντας, Ath. II.41b, 51c ; auch θυμὸν καύματος, Opp. Cyn. 2.429.
παρηγορέω
imperf. παρηγόρουν
fut. -ήσω
aor1 -ησα
Pass., aor1 -ήθην
παρήγορος
- Ito address, exhort, Hdt., Aesch., etc.; c. inf. to advise, Eur.; so in Mid., Hdt.
- IIto console, appease, Aesch.