παροργίζω
παροργίζω, to provoke to anger
Could not find παροργίζουσιν in Logeion dictionaries.
παροργίζουσιν present active indicative 3rd plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural of παροργίζω
παροργ-ίζω, fut. -ιῶ LXX De. 32.21:—
- provoke to anger, Arist. Ath. 34.1, LXX 3 Ki. 16.13, 33, Ph. 1.682, Ep.Eph. 6.4.
- II Pass., to be or be made angry, Thphr. HP 9.16.6, prob. in Str. 7.2.1; τι πρός τινας v.l. in D. 26.17.
παρ·οργίζω (f. att. ιῶ) irriter, Spt. 3 Reg. 16, 33, etc. ; NT. Rom. 10, 19, etc. ; au pass. être irrité ou s’irriter, Th. H.P. 9, 16, 6 ; Str. 923 ; πρός τινα, Dém. 805, 19, contre qqn.
παροργίζω, worüber erzürnen, zum Zorn reizen, NT.
Pass. worüber zürnen, ὅταν ὑμᾶς ἴδῃ παροργισθέντας τι πρός τινας, Dem. 26.17 ; Theophr. u. Sp.
Pass. worüber zürnen, ὅταν ὑμᾶς ἴδῃ παροργισθέντας τι πρός τινας, Dem. 26.17 ; Theophr. u. Sp.
παροργίζω
fut. ιῶ
- to provoke to anger, NTest.:—Pass., Dem.