παρόριος

παρόριος,

• v. παρόρειος.
• • II (ὅρος) on the border or edge, Plu. Isid. 2.366b: c. dat., τῇ Αἰθιοπίᾳ bordering on, OGI 168.57 (Syene, ii B.C.).
  • III (ὅρος) παρόρια, τά, boundaries, τῆς πόλεως POxy. 1475.22 (iii A. D.).