παρόρμησις
παρόρμησις, incitement
παρόρμ-ησις, εως, ἡ,
- urging on, incitement, εἴς τι X. Eq.Mag. 1.25, v.l. in Cyr. 1.6.19, cf. Plb. 6.39.8, Phld. Mus. p.98 K., Andronic. Rhod. p.572 M.; ἐπί τι Iamb. Protr. 5; τινος ib. 1 (pl.).
παρόρμησις, εως (ἡ) action d’exciter, de stimuler, Xén. Hipp. 1, 25 ; Pol. 6, 39, 8.
Étym. παρορμάω.
παρόρμησις, ἡ, das Treiben, Ermuntern, εἴς τι, Xen. Hipparch. 1.25 ; Pol. 6.39.8 u. a.Sp.
παρόρμησις, εως,
παρορμάω
- incitement, Xen.